زید بن عبد عمرو ضبعی

آشنایی اجمالی

نسب کامل او معلوم نیست، ولی با توجه به نسبتش، می‌توان وی را به ضبیعة بن قیس، از بکر بن وائل، از ربیعة بن نزار منسوب کرد[۱]. ابن حجر[۲] برخلاف دیگران نام پدرش را عبید بن عمرو گفته است. مستند صحابی دانستن وی روایتی است که قیس بن طلق از پدرش طلق بن علی نقل کرده است که بر پایه آن، شماری از بنی‌حنیفه که در میان آنان طلق بن علی، علی بن شیبان (سنان) و یکی از همسایگانشان به نام زید بن عبد عمرو بودند در وفد بنی‌حنیفه (سال دهم) حضور رسول خدا(ص) رسیدند و پس از بیعت با آن حضرت نماز خواندند و به محل سکونت خویش بازگشتند[۳]. ابن حجر[۴] نیز به همین خبر اعتماد کرده و نام زید را در بخش نخست الاصابه (صحابه) آورده است ولی در یک اشتباه به جای «طلق بن علی»، نام فرزندش «قیس بن طلق» را که راوی خبر پیش گفته بوده ذکر کرده است. این در حالی است که هیچ کدام از منابع صحابه‌نگاری قیس بن طلق را در شمار صحابه نیاورده است.[۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۴، ص۸.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۷.
  3. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۰؛ ابن شبه نمیری، تاریخ المدینه المنوره، ج۲، ص۵۹۹.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۷.
  5. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «زيد بن عبدعمرو ضبعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۴۸.