آشنایی اجمالی

ابوعثمان سعید بن حمید بن سعید بغدادی کاتب، خاندان وی اصالتاً اهل نهروان و جزو اشراف و دهاقین به شمار می‌‌آمدند، اما خودش در بغداد به دنیا آمد و زندگی خویش را در آن شهر و سامرا سپری کرد. او مردی کاتب و شاعر بود که اشعاری زیبا و بسیار سلیس و روان می‌‌سرود[۱]، اما در اشعارش از سروده‌های دیگران استفاده می‌‌کرد و سرقت ادبی می‌‌نمود[۲]. او حکایات بسیاری با شاعره معاصر خویش، فضل شاعره داشت و معشوقه‌اش به حساب می‌‌آمد و برخلاف معشوقه‌اش، در مذهب اهل بیت انحراف داشته و فردی ناصبی بود[۳]. وی به دربار مستعین عباسی (خلافت ۲۴۸ ـ ۲۵۲ﻫ) راه یافت و به سمت ریاست دیوان رسائل برگزیده شد و در حدود ۲۵۰ه‍ از دنیا رفت[۴]. آثار او عبارت‌اند از: «دیوان رسائل»، «دیوان اشعار» و کتاب «فضل العجم علی العرب و افتخارها»[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

  1.   جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱

پانویس

  1. الاغانی ج۱۸، ص۱۵۵
  2. الوافی بالوفیات ج۱۵، ص۲۱۳
  3. فوات الوفیات ج۳، ص۱۸۵
  4. الاعلام ج۳، ص۱۹۳
  5. الفهرست (الندیم) ص۱۳۷
  6. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص ۳۶۵.