شیرویه بن شهردار بن شیرویه دیلمی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث شیرویه بن شهردار بن شیرویه دیلمی است. شیرویه بن شهردار بن شیرویه دیلمی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: شیرویه بن شهردار بن شیرویه دیلمی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
ابوشجاع (ابوحافظ) شیرویه بن شهردار بن شیرویه بن فناخسرو دیلمی همدانی، در سال ۴۴۵ه متولد شد. نسبت او به ضحاک بن فیروز صحابی میرسد.[۱] وی برای کسب علوم حدیث به مناطق: همدان، اصفهان، بغداد و قزوین رفت و از محمد بن عثمان تومانی، احمد بن عیسی دینوری، ابوعمرو بن منده و دیگران حدیث شنید، فرزندش شهردار و نیز محمد بن فضل اسفرایینی، ابوموسی مدینی و ابوالعلاء احمد بن حسن عطار ازجمله شاگردان وی بودند. شیرویه فردی خوشخلق و کمحرف بود. وی در نوزده رجب سال ۵۰۹ه درگذشت.[۲]. تألیفات دیلمی عبارتاند از: «الفردوس»، «تاریخ همدان»، «حکایات المنامات»[۳]، «المخرج علی کتاب الشهاب»، «ریاض الأنس لعقلاء الإنس» این کتاب در بیان احوال پیامبر و تاریخ خلفا میباشد[۴]. شهردار دیلمی فرزند شیرویه، مشایخ پدرش را در کتاب الفردوس به ترتیب زیبا در کتابی تحت عنوان الفردوس الکبیر جمع نمود و شهاب الدین احمد بن علی بن حجر عسقلانی آن را تلخیص کرد و سدید القوس فی مختصر مسند فردوس نام نهاد[۵].[۶]
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۴
