مرگ نیستی یا انتقال (مقاله)
مرگ نیستی یا انتقال عنوان مقالهای است که با زبان فارسی که به بررسی مرگ نیستی یا انتقال میپردازد. این مقالهٔ به قلم خلیل منصوری نگاشته شده و در (تیر ۱۳۸۹) انتشار یافته است[۱].
| مرگ نیستی یا انتقال | |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| نویسنده | خلیل منصوری |
| موضوع | مرگ |
| مذهب | شیعه |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | تیر ۱۳۸۹ |
| ناشر الکترونیک | وبگاه سماموس |
چکیدهٔ مقاله
«مرگ» در آموزههای قرآنی بهعنوان انتقال از یک نشئه به نشئهای دیگر تعریف شده و تفاوتی بنیادین با مفهوم نیستی دارد. این مقاله به روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد قرآنی به بررسی جایگاه مرگ، نقش فرشته مرگ (عزرائیل) و مفهوم چهرههای خلقی و امری اشیا میپردازد. نویسنده بیان میکند که عزرائیل علاوه بر قبض روح، در تدبیر امور هستی نیز نقش دارد و با تفاوتی آشکار، جان مؤمنان را با آرامش و مژده بهشت و جان کافران را با عذاب و خشونت میگیرد.
در آموزههای قرآنی از مرگ با واژههایی مانند «توفی» یاد شده که به معنای گرفتن روح بهصورت کامل است و مفهومی متفاوت از «فوت» به معنای نیستی دارد. همچنین، مرگ هر موجود به معنای نابودی جنبه مادی و خلقی آن است، درحالیکه جنبه امری و الهی اشیا، که از آن به «وجهالله» تعبیر میشود، فناپذیر نیست. نویسنده با استناد به آیات متعدد، مرگ را نوعی چشیدن و انتقال میداند که در آن نفس از کالبد مادی جدا شده و به سوی خداوند بازمیگردد.
این مقاله همچنین به نقش صعق، که نوعی بیهوشی شبیه به مرگ است، اشاره کرده و وضعیت موجودات هنگام نفخ صور را بررسی میکند. حتی فرشتگانی مانند عزرائیل نیز در نهایت مرگ را تجربه میکنند، اما جنبه امری و وجه الهی آنان باقی میماند. بهطورکلی، مرگ در قرآن بهعنوان فرصتی برای بازگشت به خداوند و انتقالی از یک مرحله به مرحلهای دیگر معرفی شده است که تنها جنبه خلقت و ماهیت مادی را تحت تأثیر قرار میدهد.