مقام امام مهدی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از مقام امام زمان)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • "مقام امام مهدی" مکانی است که یا شخصی در آن‌جا به محضر حضرت مشرف شده یا از آن حضرت، معجزه‌ای در آن‌جا ظاهر شده است. مانند: مسجد الحرام، وادی السلام، سرداب سامرا، مسجد سهله و حله، مسجد کوفه، مسجد جمکران و...[۱].
  • برخی به اماکنی که به نحوی به آن حضرت منسوب و مربوط‍‌ است نیز گویند. مانند: مشاهد مشرفه ائمه معصومین و انبیاء و اوصیاء (ع) و قبور اولیاء الله و مؤمنین. بزرگداشت آن‌چه به حضرت منسوب و مربوط‍‌ است، یکی از وظایف مؤمنان است. بزرگداشت این اماکن به شیوه‌های مختلفی ممکن است: زینت دادن، آباد کردن، فرش گستراندن، پاکیزه و خوشبو نمودن، بوسیدن، چراغ روشن کردن، رفت‌وآمد کردن، پای برهنه وارد شدن، با حالت وقار و آرامش وارد شدن، مشغول شدن به اذکار و دعا و قرائت قرآن، پرهیز از نجس کردن یا کثیف نمودن آن، تطهیر آن‌ها در صورت نجس شدن، جارو کردن، پرهیز از مزاح و بیهوده‌گویی، پرهیز از جدال، حفظ‍‌ و نگهداری آن‌ها[۲] و... محدث نوری در کتاب "جنة الماوی" حکایت کرده که گوید: در بعضی از نوشته‌ها به نقل از خط‍‌ شیخ زین العابدین علی بن الحسن بن محمد خازن حائری -شاگرد شیخ شهید- دیدم که: ابن ابی جواد نعمانی به حضور مولایمان حضرت مهدی (ع) مشرف شد و به آن حضرت عرضه داشت: برای شما در شهر نعمانیه یک مقام و در شهر حله یک مقام است. شما در کدامیک از آن‌ها تشریف می‌آورید؟ حضرت فرمودند: "در نعمانیه شب سه‌شنبه و روز سه‌شنبه. و روز جمعه و شب جمعه را در حله می‌باشم، ولی اهل حله نسبت به مقام من تادب نمی‌کنند. هرکس که با ادب به مقام من داخل شود و بر من و بر امامان (ع) سلام کند، و بر من و ایشان دوازده‌بار درود فرستد، سپس دو رکعت نماز با دو سوره به جای آورد و به وسیله آن‌ها با خداوند مناجات کند، خداوند آن‌چه را از او بخواهد، به وی می‌دهد[۳][۴].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. نجم الثاقب، باب هفتم.
  2. راه وصال، حسینی مطلق، ص ۱۹۱.
  3. مکیال المکارم، ج ۲، ص ۴۷۴ (ترجمه قزوینی).
  4. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۶۸۷.