میرخواند

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

محمد بن خاوند شاه بن محمود (۸۳۷-۹۰۳) معروف به میرخواند، از سادات و اهل بخارا بود. وی نویسنده یکی از مشهورترین و بالنسبه مفصل‌ترین تواریخ فارسی این عهد است که فراوانی نسخ خطی آن نشانگر محبوبیت بی‌اندازه آن در جامعه فارسی زبان است. نام کتاب وی روضة الصفا فی سیرة الانبیاء والملوک و الخلفاء است. بخش‌های مختلف کتاب عبارتند از: تاریخ آفرینش تا یزدگرد. سیره نبوی و خلفای نخست. دوازده امام و خلفای اموی و عباسی. سلسله‌های مستقل و معاصر خلافت عباسی. چنگیز و جانشینانش. تیمور و بازماندگانش. سلطان حسین بایقرا و فرزندان او که تا سال ۹۲۹ ادامه یافته و در واقع این قسمت مطابق کتاب حبیب السیر است. این بخش را خواندمیر - نواده دختری میرخواند - تکمیل کرده است. خاتمه‌ای هم در جغرافیای بلاد دارد که به عنوان جلد هشتم کتاب شناخته می‌شود. خواندمیر ویرایشگر تمامی کتاب است[۱].

این کتاب یکبار در بمبئی به سال ١٨۴۵ چاپ شده است. پس از آن در سال ١٢۶۵ تا ۱۲۷۱ قمری در تهران بار دیگر در سال ۱۳۰۸ و در نهایت در هفت مجلد در تهران به سال ۱۳۳۸ شمسی و ضمیمه سه جلدی از هشت تا ده با عنوان روضة الصفای ناصری کتاب روضة الصفا در سال‌های اخیر با نثر سنگین عباس زریاب خویی تحریری مجدد شد و به صورت متن تهذیب و تلخیص شده روانه بازار شد. کار جدید که توسط انتشارات علمی (تهران، ۱۳۷۳) عرضه شده در دو مجلد (شامل شش جزء) است. چاپ جدید روضة الصفا به کوشش جمشید کیانفر و توسط نشر اساطیر (۱۳۸۰) روانه بازار شده است.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ادبیات فارسی، ص۵٢٢.
  2. جعفریان، رسول، منابع تاریخ اسلام، ص ۳۴۴.