نامه ۷۸ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از نامه ۷۸)
مقدمه
این نامه پاسخی است به نامه ابو موسی اشعری که امام پیش از انجام حکمیت به او نوشته و اندرزهایی به او داده است تا از طریق حق منحرف نشود و آنچه رضای خداست در نظر بگیرد، به شایعات گوش فرا ندهد و تهدید یا تطمیع معاویه در او اثر نگذارد و حق را بگوید و روشن است با قطع نظر از نصوص پیغمبر اکرم درباره علی(ع)، بیعت عمومی مردم مخصوصاً اصحاب پیغمبر با امام(ع) حق برای کسی مکتوم نبوده و در داستان حکمیت میبایست این واقعیت حتی برای مثل ابو موسی مکتوم نمانده باشد، هر چند وی در دام عمروعاص گرفتار شد و با بغض و کینهای که به علی(ع) داشت، نتوانست از حق دفاع کند[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۱۴، ص۴۴۵ ـ ۴۴۶.