نفس مطمئنه
نفس مطمئنه
نفس مطمئنّه به مرحله تکامل روح انسان گفته میشود که به مرحلهای میرسد که هوا و هوسهای نفسانی به طور کامل تحت کنترل قرار میگیرند و سرکشی آنها ناممکن میشود[۱]. وقتی نفس از صفات ناپسند کاملاً پاکیزه شد و به اخلاق حمیده متصف گردید آن را نفس مطمئنّه میخوانند. کسانی صاحب نفس مطمئنّه هستند که یک حالت ثبات، استقرار و خالی از لغزش پیدا کرده باشند. انبیاء و اولیاء و بسیاری از بزرگان نفس مطمئنّه دارند. آنان هوای نفس را در بند کشیده و مسلّط بر آن هستند. قرآن مجید در مورد صاحبان نفس مطمئنّه و پاداش فوق العاده آنان میفرماید: ﴿يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبَادِي * وَادْخُلِي جَنَّتِي﴾[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی و همکاران، پیام امام، ج۱۰، ص۱۵.
- ↑ «ای روان آرمیده! * به سوی پروردگارت خرسند و پسندیده بازگرد! * آنگاه، در جرگه بندگان من درآی! * و به بهشت من پا بگذار!» سوره فجر، آیه ۲۷-۳۰.
- ↑ امیری، علی نقی، الگوی اداره در نهج البلاغه، ص ۲۳۵.