هاشمیه کنیز رقیه بنت موسی بن جعفر الکاظم

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

هاشمیه کنیز رقیه دختر امام کاظم(ع) از بانوان راوی حدیث و از اصحاب امام کاظم(ع) است. ابومحمد حسن بن محمد بن یحیی از جد خود نقل کرد که گفت: هاشمیه کنیز رقیه دختر موسی بن جعفر(ع) برایم نقل کرد که محمد بن موسی پیوسته با وضو و نماز بود. تمام شب را وضو داشت و نماز می‌خواند. صدای ریختن آب را از او می‌شنیدیم. به نماز می‌ایستاد، باز ساعتی به خواب می‌رفت، دو مرتبه صدای آب ریختن و وضو گرفتن می‌آمد. باز نماز می‌خواند. دو مرتبه کمتر از ساعتی می‌خوابید باز حرکت می‌کرد وضو می‌گرفت و نماز می‌خواند همین‌طور تا صبح. هر وقت من او را می‌دیدم به یاد آیه: ﴿کَانُوا قَلِیلًا مِنَ اللَّیْلِ مَا یَهْجَعُونَ[۱] می‌افتادم[۲]. این آیه در وصف شب‌زنده‌داران می‌باشد، یعنی متهجدان در شب‌ها کمتر می‌خوابند و بیشتر به خواندن نماز و اوراد و اذکار مشغول هستند[۳].

منابع

پانویس

  1. «آنان اندکی از شب را می‌خفتند» سوره ذاریات، آیه ۱۷.
  2. الارشاد، ج۲، ص۳۲۴؛ بحارالانوار، ج۴۸، ص۲۸۷، با اشاره به آیه ۱۷ سوره ذاریات.
  3. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص۳۲۰.