بحث:حدیث ثقلین چگونه دلالت بر وجود امام مهدی دارد؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
==نویسنده: آقای پورانزاب==
==نویسنده: آقای پورانزاب==
==پاسخ اجمالی==
==[[حدیث ثقلین]]==
*[[حدیث ثقلین]] روایتی است از [[رسول اکرم]]{{صل}} که به [[تواتر]] از ایشان [[نقل]] شده استو عبارت است از: {{متن حدیث|إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِی کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی وَ إِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْض‏}}<ref>"من میان شما دو چیز گران سنگ به جا می‌گذارم آن دو کتاب خدا و عترتم، اهل بیتم، هستند این دو هرگز از هم جدا نمی‌شوند تا بر من در حوض کوثر آیند بر آن دو پیشی نگیرید که هلاک می‌شوید"؛ بحارالانوار، ج۲، ص۱۰۰. </ref>.<ref>ر.ک: رضوانی، علی اصغر، موعودشناسی و پاسخ به شبهات، ص ۳۰۷؛ آصفی، محمد مهدی، درآمدی بر ولادت و غیبت امام مهدی، جستارهایی در کلام اسلامی، ص۹۳ـ۹۶؛ بررسی مفهوم مهدی نوعی و اثبات دیدگاه تشیع در مورد حضرت مهدی، گفتمان مهدویت، سخنرانی‌های گفتمان سوم، ص ۵۲.</ref>
*[[محدثان]] تمامی [[فرقه‌های اسلامی]] بر صحیح بودن آن [[اجماع]] و [[اتفاق نظر]] دارند و از میان علمای [[مسلمان]] کسی نیست که در صحت این [[روایت]] و صدور آن از [[رسول الله]]{{صل}} تردید کند<ref>طباطبایی، سید عبدالعزیز، اهل البیت فی المکتبة العربیة، ص ۲۷۷ـ ۲۷۹.</ref>. طُرق و اسناد [[روایت]] این [[حدیث]] در کتاب‌‌های [[امامیه]] بیش از آن است که در این مختصر شمارش شود<ref>ر.ک: آصفی، محمد مهدی، درآمدی بر ولادت و غیبت امام مهدی؛ بررسی مفهوم مهدی نوعی و اثبات دیدگاه تشیع در مورد حضرت مهدی، گفتمان مهدویت، سخنرانی‌های گفتمان سوم، ص ۵۲.</ref>، نظیر کاری که [[علامه]] متتبع [[میر حامد حسین]] موسوی در [[دائرة المعارف]] بزرگ خود [[عبقات الانوار]] انجام داده یا کارهایی که سایر [[دانشمندان]] به آن دست زده‌اند<ref>ر.ک: حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت، ج۱۴، ص ۹۹ـ۱۱۱.</ref>.
==دلالت‌های [[حدیث ثقلین]] بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}}==
*[[حدیث ثقلین]] از طرق مختلف دلالت بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}} دارد مانند:
#[[باقی]] گذاشتن [[پیامبر]] {{صل}} پس از خود دو [[جانشین]] را برای [[هدایت]] [[امت]] و مشخص کردن [[هویت]] و مصداق [[عترت]]: [[حدیث شریف]] به روشنی [[هویت]] ثقل دوم را با [[کلام]] رسای [[پیغمبر اکرم]] {{صل}} که فرمودند: «[[عترت]] و [[اهل بیت]] من» مشخص نموده ‌است. در مورد مصداق‌‌های [[اهل بیت]]{{ع}} [[پیامبر]]{{صل}} با [[احادیث]] و سیرۀ مکرر‌‌شان آن را [[بیان]] کرده‌اند، مانند [[حدیث شریف کساء]]. [[اولاد]] [[حضرت زهرا]]{{س}} مانند [[امام زمان]] ([[علیه ]][[اسلام]]) که [[مقام عصمت]] دارند نیز داخل در این [[حدیث]] می‌‌شوند<ref>ر.ک: حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت، ج۱۴، ص ۹۹ـ۱۱۱.</ref>.
#مطلق بودن امر [[تمسک]] از نظر زمانی و [[باقی]] بودن هر دو [[جانشین]] تا [[قیامت]]<ref>ر.ک: آصفی، محمد مهدی، درآمدی بر ولادت و غیبت امام مهدی؛ بررسی مفهوم مهدی نوعی و اثبات دیدگاه تشیع در مورد حضرت مهدی، گفتمان مهدویت سخنرانی‌های گفتمان سوم، ص ۵۲؛ بهجت، محمد تقی، امام زمان در کلام آیت‌الله بهجت، ص۱۹ـ۲۱؛ رضوانی، علی اصغر، موعودشناسی و پاسخ به شبهات، ص ۳۰۷.</ref>.
#[[تمسک به قرآن]] و [[عترت]] باهم؛ یعنی در هر زمان [[حجت]] و [[امامی]] از [[اهل بیت]]{{ع}} وجود دارد که هرگز از [[کتاب خدا]] جدا نمی‌شود<ref>ر.ک: آصفی، محمد مهدی، درآمدی بر ولادت و غیبت امام مهدی؛ بررسی مفهوم مهدی نوعی و اثبات دیدگاه تشیع در مورد حضرت مهدی، گفتمان مهدویت سخنرانی‌های گفتمان سوم، ص ۵۲.</ref>.
#[[امامت]] بقای [[نبوت]] است: [[حقیقت اسلام]] به [[دلیل]] آیۀ {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}}<ref>«. امروز دين شما را به كمال رسانيدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>؛ {{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا}}<ref>«سرور  شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آورده‌اند» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref>و امثال اینها در [[ایمان]] است بنابراین [[نبی]] [[وصی]] می‌خواهد و [[وصایت]] تکویناً بقای [[نبوت]] است و [[دلیل]] بر وجود [[بقیة الله]]{{ع}} در این زمان از ابتدای [[غیبت صغرا]] تاکنون همان [[روایت]] [[ثقلین]] است<ref>ر.ک: بهجت، محمد تقی، امام زمان در کلام آیت‌الله بهجت، ص۱۹ـ۲۱. </ref>.
==نتیجه گیری==
*در نتیجه [[حدیث شریف]] به صراحت بر وجود شخصی از [[عترت پیامبر]] اکرم{{صل}} که در عصر حاضر دوشادوش [[قرآن کریم]] [[شایستگی]] [[تمسک]] جستن [[مردم]] به او را داشته و [[معصوم]] باشد دلالت دارد هر چند که بنابه دلایلی در [[غیبت]] باشد، چون این [[غیبت]] [[امکان]] [[منفعت]] بردن [[مردم]] را از او از بین نمی‌برد چنانکه اگر ابرها [[خورشید]] را از چشم [[مردمان]] [[غایب]] ‌کنند باز هم [[منفعت]] [[خورشید]] به [[زمین]] می‌رسد<ref>ر.ک: حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت، ج۱۴، ص ۹۹ـ۱۱۱.</ref>.
==پاسخ تفصیلی==
==پاسخ تفصیلی==
==[[حدیث ثقلین]]==
==[[حدیث ثقلین]]==
۸۰٬۴۱۹

ویرایش