←اسامی سوره حمد
(←منابع) |
|||
| خط ۶۹: | خط ۶۹: | ||
برای برخی بیماریها و دردهای خاص نیز به استفاده و [[شفا]] جویی از سوره حمد سفارش شده است، مثل: درد چشم، رفع مسمومیت، دفع [[چشم زخم]] و ایجاد [[برکت]].<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، جلد۱، صفحه (۲۱۱-۲۱۵)؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه (۱۳۱-۱۳۲)؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه(آل البیت)، جلد۶، صفحه (۲۳۱-۲۳۳)؛ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال، صفحه ۱۰۴؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القران، جلد۱، صفحه (۴۸-۴۹)؛ نوری، حسین بن محمد تقی، مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل، جلد۴، صفحه (۳۲۱-۳۲۸)و۲۹۸.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۵۸۵.</ref> | برای برخی بیماریها و دردهای خاص نیز به استفاده و [[شفا]] جویی از سوره حمد سفارش شده است، مثل: درد چشم، رفع مسمومیت، دفع [[چشم زخم]] و ایجاد [[برکت]].<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، جلد۱، صفحه (۲۱۱-۲۱۵)؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه (۱۳۱-۱۳۲)؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه(آل البیت)، جلد۶، صفحه (۲۳۱-۲۳۳)؛ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال، صفحه ۱۰۴؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القران، جلد۱، صفحه (۴۸-۴۹)؛ نوری، حسین بن محمد تقی، مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل، جلد۴، صفحه (۳۲۱-۳۲۸)و۲۹۸.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۵۸۵.</ref> | ||
==اسامی | ==اسامی سوره حمد== | ||
نامهای دیگر سوره حمد عبارتند از: | نامهای دیگر سوره حمد عبارتند از: | ||
#'''اساس:''' در سوره حمد از مفاهیمی محوری و جامع همچون [[توحید]] یعنی اساس و پایه [[دین]] سخن به میان آمده است؛ به همین دلیل، آن را «اساس» نیز نامیدهاند. | #'''اساس:''' در سوره حمد از مفاهیمی محوری و جامع همچون [[توحید]] یعنی اساس و پایه [[دین]] سخن به میان آمده است؛ به همین دلیل، آن را «اساس» نیز نامیدهاند. | ||
| خط ۷۹: | خط ۷۹: | ||
#'''[[تعلیم]] مسأله:''' چون [[آداب]] درخواست و سؤال از خدای متعالی و نحوه [[مناجات با خدا]] در این [[سوره]] بیان شده است، به آن «[[تعلیم]] مسأله» گفتهاند. | #'''[[تعلیم]] مسأله:''' چون [[آداب]] درخواست و سؤال از خدای متعالی و نحوه [[مناجات با خدا]] در این [[سوره]] بیان شده است، به آن «[[تعلیم]] مسأله» گفتهاند. | ||
#'''ثناء:''' چون در این سوره، [[قاری]] و [[نمازگزار]] با [[تلاوت آیات]]: {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>، {{متن قرآن|الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}}<ref>«به نام خداوند بخشنده بخشاینده» سوره فاتحه، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن|مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ}}<ref>«مالک روز پاداش و کیفر» سوره فاتحه، آیه ۴.</ref>[[زبان]] به ثناگویی و [[سپاسگزاری]] از [[خداوند]] و بیان اوصاف او میگشاید، به آن «سوره ثناء» گفتهاند. | #'''ثناء:''' چون در این سوره، [[قاری]] و [[نمازگزار]] با [[تلاوت آیات]]: {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>، {{متن قرآن|الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}}<ref>«به نام خداوند بخشنده بخشاینده» سوره فاتحه، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن|مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ}}<ref>«مالک روز پاداش و کیفر» سوره فاتحه، آیه ۴.</ref>[[زبان]] به ثناگویی و [[سپاسگزاری]] از [[خداوند]] و بیان اوصاف او میگشاید، به آن «سوره ثناء» گفتهاند. | ||
#'''[[حمد]] اُولی:''' پنج سوره [[قرآن]] با جمله {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ }} آغاز شده و به «سور حامدات» یا «سور [[تحمید]]» معروفند. این [[سورهها]] عبارتاند از: | #'''[[حمد]] اُولی:''' پنج سوره [[قرآن]] با جمله {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ }} آغاز شده و به «سور حامدات» یا «سور [[تحمید]]» معروفند. این [[سورهها]] عبارتاند از: سوره حمد؛ [[سوره انعام]]؛ [[سوره کهف]]؛ [[سوره سبأ]]؛ [[سوره فاطر]]. به سوره [[مبارکه]] [[حمد]] که نخستین و کوتاهترین سور حامدات است سوره «حمد أولی» گفتهاند. | ||
#'''حمد قصری؛''' چون سوره «حمد» در میان سور حامدات، کوتاهترین سوره است، «حمد قصری» نامیده شده است. | #'''حمد قصری؛''' چون سوره «حمد» در میان سور حامدات، کوتاهترین سوره است، «حمد قصری» نامیده شده است. | ||
#'''[[دعا]]:''' آن را «دعا» نامیدهاند؛ چون [[هدایت]] به [[صراط مستقیم]] در قالب [[آیه]] دعایی {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref> از [[خدا]] درخواست شده است. | #'''[[دعا]]:''' آن را «دعا» نامیدهاند؛ چون [[هدایت]] به [[صراط مستقیم]] در قالب [[آیه]] دعایی {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref> از [[خدا]] درخواست شده است. | ||
#'''راقیه:''' «راقیه» اسم فاعل از ماده «رقی» و به معنای افسون کردن است. برخی گفتهاند «راقیه» و «[[رقیه]]» به معنای [[تعویذ]] کننده و [[پناه]] دهنده است. [[قرائت]]سوره حمد باعث تعویذ و پناه جستن به [[ذات خداوند]] [[قادر]]، از [[شرور]] و آفات و... است؛ به همین مناسبت، سوره حمد را «سوره راقیه» گفتهاند. | #'''راقیه:''' «راقیه» اسم فاعل از ماده «رقی» و به معنای افسون کردن است. برخی گفتهاند «راقیه» و «[[رقیه]]» به معنای [[تعویذ]] کننده و [[پناه]] دهنده است. [[قرائت]]سوره حمد باعث تعویذ و پناه جستن به [[ذات خداوند]] [[قادر]]، از [[شرور]] و آفات و... است؛ به همین مناسبت، سوره حمد را «سوره راقیه» گفتهاند. | ||
#'''سبع المثانی:''' این سوره از هفت آیه تشکیل یافته و سبع به معنای هفت است. [[مثانی]] جمع مثنا و به معنای دوتاها است. سوره حمد در هر [[نماز واجب]] و [[مستحب]] دو بار خوانده میشود یا به روایتی دو بار نازل شده است (یک بار در [[مکه]] و یک بار در [[مدینه]]). این سوره بر دو بخش است: یک بخش حمد [[الهی]] از طرف [[عبد]] و بخش دوم [[بخشش]] از [[خداوند]] بر [[بندگان]]. گاهی به کل [[قرآن]] نیز سبعالمثانی میگویند. | #'''سبع المثانی:''' این سوره از هفت آیه تشکیل یافته و سبع به معنای هفت است. [[مثانی]] جمع مثنا و به معنای دوتاها است. سوره حمد در هر [[نماز واجب]] و [[مستحب]] دو بار خوانده میشود یا به روایتی دو بار نازل شده است (یک بار در [[مکه]] و یک بار در [[مدینه]]). این سوره بر دو بخش است: یک بخش حمد [[الهی]] از طرف [[عبد]] و بخش دوم [[بخشش]] از [[خداوند]] بر [[بندگان]]. گاهی به کل [[قرآن]] نیز سبعالمثانی میگویند. | ||
#'''سؤال:''' چون [[نمازگزار]] و [[قاری قرآن]] با جمله {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref> از [[خداوند سبحان]] [[هدایت]] در [[دین]] را مسئلت میکند، | #'''سؤال:''' چون [[نمازگزار]] و [[قاری قرآن]] با جمله {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref> از [[خداوند سبحان]] [[هدایت]] در [[دین]] را مسئلت میکند، سوره حمد را «[[سوره]] سؤال» نیز نامیدهاند. | ||
#'''شافی و [[شفاء]]؛''' این نامگذاری برگرفته از [[حدیث]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است که میفرماید: «سوره حمد درمان هر دردی است». | #'''شافی و [[شفاء]]؛''' این نامگذاری برگرفته از [[حدیث]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است که میفرماید: «سوره حمد درمان هر دردی است». | ||
#'''[[شکر]]:'''[[پیام]] اصلی نخستین [[آیه]] {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>[[حمد]] و [[سپاس]] خداوند است. هر نوع سپاس از هر کسی صادر شود، از آنِ [[پروردگار]] جهانیان است و به او برمیگردد و جز او کسی [[شایسته]] حمد و ثنا نیست؛ از این رو، به سوره حمد «سوره[[شکر]]» نیز گفتهاند. | #'''[[شکر]]:'''[[پیام]] اصلی نخستین [[آیه]] {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>[[حمد]] و [[سپاس]] خداوند است. هر نوع سپاس از هر کسی صادر شود، از آنِ [[پروردگار]] جهانیان است و به او برمیگردد و جز او کسی [[شایسته]] حمد و ثنا نیست؛ از این رو، به سوره حمد «سوره[[شکر]]» نیز گفتهاند. | ||
| خط ۹۵: | خط ۹۵: | ||
##اولین سورهای است که در [[لوح محفوظ]] ثبت شده است. | ##اولین سورهای است که در [[لوح محفوظ]] ثبت شده است. | ||
##واژه «[[حمد]]» آغازگر هر [[کلام]] و [[کتابی]] است. | ##واژه «[[حمد]]» آغازگر هر [[کلام]] و [[کتابی]] است. | ||
#'''قرآن [[عظیم]]:''' نسبت [[سوره فاتحه]] با جمیع قرآن (غیر از حمد) نسبت [[اجماع]] و تفصیل است؛ یعنی محتوا و مضامین اصلی قرآن در سوره حمد متجلی شده است؛ از این رو، آن را «قرآن عظیم» خواندهاند. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: | #'''قرآن [[عظیم]]:''' نسبت [[سوره فاتحه]] با جمیع قرآن (غیر از حمد) نسبت [[اجماع]] و تفصیل است؛ یعنی محتوا و مضامین اصلی قرآن در سوره حمد متجلی شده است؛ از این رو، آن را «قرآن عظیم» خواندهاند. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: «سوره حمد، امالقرآن و سبعالمثانی و [[قرآن]] [[عظیم]] است». | ||
#'''کافیه:''' چون | #'''کافیه:''' چون سوره حمد باید در [[نماز]] خوانده شود و هیچ سورهای نمیتواند جایگزین آن شود، به آن «کافیه» گفتهاند. | ||
#'''کنز:''' [[حضرت رسول]]{{صل}} میفرماید: «سوره حمد در گنجینههای [[عرش الهی]] باارزشترین است»؛ لذا آن را «کنز» نیز گفتهاند. | #'''کنز:''' [[حضرت رسول]]{{صل}} میفرماید: «سوره حمد در گنجینههای [[عرش الهی]] باارزشترین است»؛ لذا آن را «کنز» نیز گفتهاند. | ||
#'''لازمه:''' درباره نامگذاری سوره حمد به [[سوره]] لازمه، دلیلی بیان نشده است. گویا به دلیل الزامی و [[واجب]] بودن [[تلاوت]] این سوره در همه نمازهای واجب و [[مستحب]]، به آن «لازمه» گفتهاند. | #'''لازمه:''' درباره نامگذاری سوره حمد به [[سوره]] لازمه، دلیلی بیان نشده است. گویا به دلیل الزامی و [[واجب]] بودن [[تلاوت]] این سوره در همه نمازهای واجب و [[مستحب]]، به آن «لازمه» گفتهاند. | ||
| خط ۱۰۲: | خط ۱۰۲: | ||
#'''[[نور]]:''' سوره حمد، روشناییبخش [[دلها]] و چراغ فروزان راهها و نمایانگر [[راه راست]] و [[صراط مستقیم]] برای [[انسانها]] است؛ از این رو، به «[[سوره نور]]» نیز [[شهرت]] یافته است. | #'''[[نور]]:''' سوره حمد، روشناییبخش [[دلها]] و چراغ فروزان راهها و نمایانگر [[راه راست]] و [[صراط مستقیم]] برای [[انسانها]] است؛ از این رو، به «[[سوره نور]]» نیز [[شهرت]] یافته است. | ||
#'''وافیه:''' از آنجا که سوره حمد شامل همه [[معارف قرآن]] است و سخن [[خداوند]] با [[بنده]] و مناجات بنده با خدا در آن آمده است، به آن «وافیه» نیز میگویند. | #'''وافیه:''' از آنجا که سوره حمد شامل همه [[معارف قرآن]] است و سخن [[خداوند]] با [[بنده]] و مناجات بنده با خدا در آن آمده است، به آن «وافیه» نیز میگویند. | ||
#'''[[هدایت]]:''' این نام برگرفته از آیه {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref> است. که نمازگزار و [[قاری قرآن]] از درگاه خداوند هدایت و [[راهنمایی]] [[طلب]] میکند.<ref>زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۲۶۹؛ سیوطی، | #'''[[هدایت]]:''' این نام برگرفته از آیه {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref> است. که نمازگزار و [[قاری قرآن]] از درگاه خداوند هدایت و [[راهنمایی]] [[طلب]] میکند.<ref>زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۲۶۹؛ سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۸۷؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۸۳؛ حجتی، محمد باقر، پژوهشی درتاریخ قرآن کریم، صفحه (۹۹-۱۰۰)؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه (۱۲۸-۱۲۹)؛ فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیرالکبیر، جلد۱، صفحه ۱۷۳.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۸۹.</ref> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
# [[پرونده: 9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگنامه علوم قرآنی''']] | # [[پرونده: 9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگنامه علوم قرآنی''']] | ||