سفط
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. امام مهدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امام مهدی در قرآن - امام مهدی در حدیث - امام مهدی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
«سفط» در لغت بهمعنای جامهدان است که به شکل جوال یا مانند کدوی خشک میانتهی باشد[۱]. در حدیث طولانی مفضّل است که امام صادق(ع) فرمود: ترکه جمیع پیامبران در آن است؛ حتی عصای آدم(ع)، آلت نجّاری نوح(ع)، و ترکه هود و صالح(ع) و مجموعه ابراهیم(ع) و صاع یوسف(ع)، مکیال شعیب(ع) و آینه او، عصای موسی(ع) و تابوتی که در اوست، بقیه آنچه ماند از آل موسی و آل هارون که ملائکه برمیدارند، و زره داوود(ع)، عصای رسول خدا(ص)، انگشتر سلیمان(ع) و تاج او، رحل عیسی(ع) و میراث جمیع پیغمبران و مرسلان(ع)[۲].
علاوه بر اینها، عصا، انگشتر، برد، زره، عمامه، اسب، ناقه، استر، الاغ و شتر رسول خدا(ص) و مصحف امیر المؤمنین(ع) هم در این سفط قرار دارد[۳]. وقتی حسنی به آن حضرت میگوید: «اگر تو مهدی آل محمّد هستی، پس کجاست عصای جدّ تو رسول خدا(ص) و انگشتر او و بُرد او و...» حضرت، «سفط» را حاضر میکند که همه آنچه او خواسته در آن است[۴].[۵].
