تبلیغدینی: یعنی فراخواندن مردم به دست و زبان به سوی ایمان و درستکاری. بنیان رسالتپیامبران بر این بوده است که مردم را به توحید و معاد فراخوانند و از حقایق دینی آگاهشان سازند. تبلیغ وسیلهای کارساز برای بالندگی ایمان است. ایمان به حقایق دینی در جان و فطرتانسان جای دارد و اگر تبلیغ به گونهای درست و پخته و از سر اخلاص انجام گیرد، اثری به سزا در احیای ایمان دارد. قرآن کریم نیز بر این حقیقت مُهر تأیید مینهد و میفرماید: "ای پیامبر! بگو: روش من و پیروانم این است که آگاهانه مردمان را به سوی خدا بخوانیم و خداوند از هر عیبی منزه است ..."[۷][۸].
امداد الهی: از اسباب بسیار مهم ایمان، هدایت و دستگیری از ناحیه خود خداوند است. قرآن در این باره خطاب به پیامبر (ص) میفرماید: "بر تو منت مینهند که اسلام آوردهاند؛ بگو: اسلام خویش را بر من منت منهید که خداوند بر شما منت نهاده است و شما را به ایمان راه نموده است ..."[۹]. همچنین میفرماید: "ای پیامبر! تو هر که را بخواهی، هدایت نتوانی کرد؛ بلکه خداوند هر که را خواهد، هدایت کند و او به راه یافتگان آگاهتر است"[۱۰][۱۱].