حجت الهی بودن امام: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

== معناشناسی ==

واژۀ "[[حجّت]]" در لغت (به ویژه در لغت [[قرآن]]) مفید و ظریف است. [[راغب اصفهانی]] می‌گوید:{{عربی|" الحجة الدلالة المبيّنة للحجّة أي‏ المقصد المستقيم‏، و الّذي‏ يقتضي‏ صحّة أحد النقيضين‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref>المفردات فی غریب القرآن، ص۱۰۷.</ref>. حجّت نشان دادن [[راه مستقیم]] است به طور واضح و بدون [[شبهه]] که راه را برود، کاری را انجام دهد، یا نرود و انجام ندهد. این کلمه مکرر در [[قرآن مجید]] آمده است. در آیه‌ای می‌فرماید: {{متن قرآن| قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ}}<ref> بگو برهان رسا از آن خداوند است؛ سوره انعام، آیه۱۴۹.</ref> در جای دیگر می‌فرماید: {{متن قرآن|لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ}}<ref>تا پس از این پیامبران برای مردم بر خداوند حجتی نباشد؛ سوره نساء، آیه۱۶۵.</ref>. [[خداوند متعال]]، [[ائمه]]{{عم}} را دلیل [[قاطع]] قرار داده و [[رضایت]] داده که بیان‌گر راه مستقیم به سوی خود بعد از [[رسولان]] باشند.