علم حضوری در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

#سزاوارتر بودن [[انتخاب]] [[افضل]] برای [[امام]]: [[انسان‌ها]] دنبال انتخاب [[برترین]] فضلیت‌ها هستند و شکی نیست که علم حضوری [[برتر]] از [[علم ارادی]] است و چون انتخاب علم حضوری با خود [[رسول]] یا امام است، چرا آن را انتخاب نکند و کامل‌تر را برنگزیند.

#تمام‌تر بودن [[نعمت]] با علم حضوری: [[فرستادن رسولان]] و [[انبیاء]] و [[امامان]] از نعمت‌هایی است که [[خداوند متعال]] بر بندگان خویش تمام کرده است، حال آیا بهتر نیست این نعمت که [[خداوند سبحان]] با آن، بر بندگان خویش [[منّت]] نهاده است بر تمام‌ترین وجه و [[کامل‌ترین]] شکل نحوۀ ممکن باشد؟ یا آنکه می‌تواند به صورت تمام و [[کمال]] باشد نه اتم و اکمل؟ [[عقل]] تردیدی ندارد در اینکه کمال [[احسان]] در آن است که نعمت، تمام‌تر و صفات، برتر باشد، همان‌طور که بی‌شک نعمت علم حضوری را تمام‌تر، کامل‌تر و برتر می‌داند و از طرفی محل نیز برای آن صلاحیت دارد و [[مردم]] هم بدان نیاز دارند<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)|پژوهشی در باب علم امام]]، ص۴۷ ـ ۵۷.</ref>.

#امام باید افضل [[اهل]] زمانش باشد؛ در صورتی که اگر از همه اشیا در تمام زمان‌ها باخبر نباشد، لازم می‌آید که مساوی یا [[پایین‌تر]] از برخی افرادی باشد که چیزی را بالفعل می‌داند، ولی امام از آن بی‌خبر است و این خلاف فرض و [[نقض غرض]] است و [[دلایل]] دیگر<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)|پژوهشی در باب علم امام]]، ص۴۷ ـ ۵۷؛ [[حسین واعظی|واعظی، حسین]]، [[گستره و چگونگی علم امام از منظر كتاب سنت و عقل (مقاله)|گستره و چگونگی علم امام از منظر كتاب سنت و عقل]]، ص۱۹۰ ـ ۱۹۱؛ [[گل‌افشان پارسانسب|پارسانسب، گل‌افشان]]، [[پژوهشی در مقام علمی و مقام تحدیث حضرت فاطمه زهرا (پایان‌نامه)|پژوهشی در مقام علمی و مقام تحدیث حضرت فاطمه زهرا]]، ص۴۴ ـ ۴۶.</ref>.

#دورتر بودن [[علم حضوری]] از [[نافرمانی]] [[مردم]]: اگر مردم بدانند که [[امام]]، [[نهان]] و آشکار آنان و گناهانی که مرتکب می‌شوند و طاعاتی که انجام می‌دهند را می‌داند و چون می‌داند به آنان گزارش می‌دهد و هنگام انجام [[گناه]] آنان را منع و [[نهی]] می‌کند و گاهِ [[طاعات]] تشویق‌شان می‌نماید، این موجب می‌گردد مردم از [[مصیبت]] دورتر و به طاعات نزدیک‌تر شوند.