سوره تحریم در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

در بخش نخست به ماجرایی که بین [[پیامبر]] {{صل}} و برخی همسرانش رخ داده اشاره و خطاب می‌کند: چرا چیزی را که [[خداوند]] بر تو [[حلال]] کرده برای جلب [[رضایت]] همسرانت با [[سوگند]] بر خود [[حرام]] می‌کنی؟ [[خدا]] [[آمرزنده]] و [[مهربان]] است و با [[علم]] و [[حکمت]] راهِ گشودن سوگندهایتان را با پرداخت کفّاره بیان کرده است. در [[آیه]] {{متن قرآن|وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ}}<ref>«و آنگاه که پیامبر به یکی از همسرانش سخنی را، نهانی گفت و چون او آن را (به همسر دیگر) خبر داد و خداوند پیامبر را از آن آگاه کرد وی بخشی از آن را (به همسران خود) گفت و در (گفتن) بخشی دیگر خودداری ورزید، پس هنگامی که (پیامبر) آن (همسر رازگشا) را از این (امر) باخبر ساخت (همسر) گفت: چه کسی تو را از این (رازگشایی من) آگاه کرد؟ (پیامبر) گفت: خداوند دانای آگاه مرا با خبر ساخت» سوره تحریم، آیه ۳.</ref> [[رازگویی]] پیامبر {{صل}} با یکی از همسرانش و افشای آن [[راز]] به وسیله او و [[آگاه]] شدن آن [[حضرت]] از عدم [[رازداری]] همسرش از راه [[وحی]] و [[رفتار]] کریمانه [[رسول‌خدا]] {{صل}} با او را [[یادآوری]] می‌کند. در آیه {{متن قرآن|إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ}}<ref>«اگر شما دو زن به درگاه خداوند توبه کنید (بسی شایسته است) چرا که به راستی دلتان برگشته است و اگر از هم در برابر پیامبر پشتیبانی کنید بی‌گمان خداوند و جبرئیل و (آن) مؤمن شایسته، یار اویند و فرشتگان هم پس از آن پشتیبان وی‌اند» سوره تحریم، آیه ۴.</ref> به دو تن از [[همسران]] آن حضرت ([[حفصه]] و [[عایشه]]) <ref>صحیح مسلم، ج‌۴، ص‌۱۹۲؛ مسند احمد، ج‌۱، ص‌۳۳؛ السنن الکبری، ج‌۷، ص‌۳۷. </ref> که بر ضدّ آن حضرت [[توطئه]] کرده و او را آزرده بودند اشاره کرده، می‌گوید: اگر [[توبه]] کنید به نفع شماست؛ زیرا دل‌های شما از [[حقّ]] [[منحرف]] شده است و اگر بر ضدّ پیامبر {{صل}} [[دست]] به دست هم دهید همانا خداوند، [[جبرئیل]] و صالحی از [[مؤمنان]]، و نیز [[فرشتگان]] [[یار]] و [[پشتیبان]] او هستند. در آیه بعد به [[همسران پیامبر]] {{صل}} هشدار می‌دهد که اگر رفتار آنها سبب شود [[رسول خدا]] {{صل}} آنها را [[طلاق]] دهد، خداوند زنانی بهتر از آنها و با اوصاف [[پسندیده]] جایگزین آنها می‌کند.

در بخش سوم به پیامبر {{صل}} فرمان می‌دهد که با کافران و [[منافقان]] [[جهاد]] و با آنها [[درشتی]] کند و جایگاه آنان را [[جهنم]] معرّفی می‌کند.