سبأ در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'
جز (جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث')
جز (جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر')
خط ۳۰: خط ۳۰:
[[قرآن کریم]] از زیستگاه سبأ با عنوان شهر و دیاری دل‌پسند و [[نیکو]] یاد کرده است: {{متن قرآن|لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمَالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ}}<ref>«برای (قوم) سبا در مسکن‌هایشان نشانه‌ای (شگرف) وجود داشت: دو باغ از راست و چپ، از روزی پروردگارتان بخورید و او را سپاس گزارید! شهری است پاکیزه و پروردگاری آمرزنده» سوره سبأ، آیه ۱۵.</ref>
[[قرآن کریم]] از زیستگاه سبأ با عنوان شهر و دیاری دل‌پسند و [[نیکو]] یاد کرده است: {{متن قرآن|لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمَالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ}}<ref>«برای (قوم) سبا در مسکن‌هایشان نشانه‌ای (شگرف) وجود داشت: دو باغ از راست و چپ، از روزی پروردگارتان بخورید و او را سپاس گزارید! شهری است پاکیزه و پروردگاری آمرزنده» سوره سبأ، آیه ۱۵.</ref>


برخی [[مفسران]]، سبأ را نام سرزمین یمن <ref> نک: تفسیر سمعانی، ج۴، ص۳۲۵؛ زادالمسیر، ج۶، ص۶۳.</ref> یا منطقه‌ای از آن <ref>التفسیر الکبیر، ج۲۴، ص۱۹۰؛ زادالمسیر، ج۶، ص۶۳.</ref> و بیشتر آنان، مراد از آن را [[قوم]] سبأ دانسته‌اند. <ref>جامع البیان، ج۲۲، ص۵۲؛ مجمع البیان، ج۸، ص۶۰۴؛ زادالمسیر، ج۶، ص۲۲۹.</ref>. ظاهر [[آیه]]، به ویژه [[ضمیر]] جمع [[مذکر]] "هم" در {{متن قرآن|مَسْكَنِهِمْ}} مؤید دیدگاه غالب است.
برخی [[مفسران]]، سبأ را نام سرزمین یمن <ref> نک: تفسیر سمعانی، ج۴، ص۳۲۵؛ زادالمسیر، ج۶، ص۶۳.</ref> یا منطقه‌ای از آن <ref>التفسیر الکبیر، ج۲۴، ص۱۹۰؛ زادالمسیر، ج۶، ص۶۳.</ref> و بیشتر آنان، مراد از آن را [[قوم]] سبأ دانسته‌اند. <ref>جامع البیان، ج۲۲، ص۵۲؛ مجمع البیان، ج۸، ص۶۰۴؛ زادالمسیر، ج۶، ص۲۲۹.</ref>. ظاهر [[آیه]]، به ویژه ضمیر جمع [[مذکر]] "هم" در {{متن قرآن|مَسْكَنِهِمْ}} مؤید دیدگاه غالب است.


در گزارش‌های تاریخی <ref>البدء والتاریخ، ج۳، ص۱۳۲؛ مروج الذهب، ج۲، ص۱۹۳-۱۹۴.</ref> و [[تفسیری]] و اغلب معطوف به وصف [[قرآنی]] {{متن قرآن|بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ}}، [[سرزمین]] [[سبأ]] از مناطق شگفت‌انگیز [[دنیا]]،<ref> تمدن اسلام و عرب، ص۹۷.</ref> بسیار آباد و حاصل‌خیز، <ref>مجمع البیان، ج۸، ص۲۸۴؛ تفسیر قرطبی، ج۱۴، ص۲۸۴.</ref> دارای آبی فراوان و گوارا و هوایی سالم و لطیف <ref> بلوغ الارب، ج۱، ص۲۰۷.</ref> معرفی شده است.
در گزارش‌های تاریخی <ref>البدء والتاریخ، ج۳، ص۱۳۲؛ مروج الذهب، ج۲، ص۱۹۳-۱۹۴.</ref> و [[تفسیری]] و اغلب معطوف به وصف [[قرآنی]] {{متن قرآن|بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ}}، [[سرزمین]] [[سبأ]] از مناطق شگفت‌انگیز [[دنیا]]،<ref> تمدن اسلام و عرب، ص۹۷.</ref> بسیار آباد و حاصل‌خیز، <ref>مجمع البیان، ج۸، ص۲۸۴؛ تفسیر قرطبی، ج۱۴، ص۲۸۴.</ref> دارای آبی فراوان و گوارا و هوایی سالم و لطیف <ref> بلوغ الارب، ج۱، ص۲۰۷.</ref> معرفی شده است.
خط ۸۰: خط ۸۰:
[[تفسیر نمونه]]، در مورد سبأ، چنین بیان می‌نماید: «در این که سبأ بر وزن سبد نام کیست و چیست، در میان [[مورخان]] [[گفتگو]] است؛ ولی معروف این است، که سبأ نام [[پدر]] [[اعراب]] [[یمن]] است و طبق روایتی، که از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل شده: مردی بود به نام سبأ که ده فرزند از او متولد شد و از هر کدام از آنها قبیله‌ای، از [[قبایل عرب]] آن سامان به وجود آمدند.
[[تفسیر نمونه]]، در مورد سبأ، چنین بیان می‌نماید: «در این که سبأ بر وزن سبد نام کیست و چیست، در میان [[مورخان]] [[گفتگو]] است؛ ولی معروف این است، که سبأ نام [[پدر]] [[اعراب]] [[یمن]] است و طبق روایتی، که از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل شده: مردی بود به نام سبأ که ده فرزند از او متولد شد و از هر کدام از آنها قبیله‌ای، از [[قبایل عرب]] آن سامان به وجود آمدند.


بعضی سبأ را، نام [[سرزمین یمن]]، یا منطقه‌ای از آن دانسته‌اند. ظاهر [[قرآن مجید]]، در داستان [[سلیمان]]{{ع}} و هدهد، در [[سوره نمل]]، نیز نشان می‌دهد؛ که سبأ نام مکانی بوده است؛ آنجا که می‌گوید: {{متن قرآن|وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ}}<ref>«و برای تو از (سرزمین) سبا خبر بی‌گمانی آورده‌ام» سوره نمل، آیه ۲۲.</ref> در حالی که ظاهر [[آیه]] مورد بحث، این است که سبأ قومی بوده‌اند؛ که در آن منطقه می‌زیسته‌اند؛ زیرا [[ضمیر]] جمع [[مذکر]] هم به آنها باز گشته است؛ ولی منافاتی میان این دو [[تفسیر]] نیست؛ زیرا ممکن است سبأ در ابتدا نام کسی بوده، سپس تمام [[فرزندان]] و [[قوم]] او به آن نام نامیده شده‌اند و بعد این اسم، به [[سرزمین]] آنها نیز منتقل گردیده»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۸، ص۵۶.</ref>.
بعضی سبأ را، نام [[سرزمین یمن]]، یا منطقه‌ای از آن دانسته‌اند. ظاهر [[قرآن مجید]]، در داستان [[سلیمان]]{{ع}} و هدهد، در [[سوره نمل]]، نیز نشان می‌دهد؛ که سبأ نام مکانی بوده است؛ آنجا که می‌گوید: {{متن قرآن|وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ}}<ref>«و برای تو از (سرزمین) سبا خبر بی‌گمانی آورده‌ام» سوره نمل، آیه ۲۲.</ref> در حالی که ظاهر [[آیه]] مورد بحث، این است که سبأ قومی بوده‌اند؛ که در آن منطقه می‌زیسته‌اند؛ زیرا ضمیر جمع [[مذکر]] هم به آنها باز گشته است؛ ولی منافاتی میان این دو [[تفسیر]] نیست؛ زیرا ممکن است سبأ در ابتدا نام کسی بوده، سپس تمام [[فرزندان]] و [[قوم]] او به آن نام نامیده شده‌اند و بعد این اسم، به [[سرزمین]] آنها نیز منتقل گردیده»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۸، ص۵۶.</ref>.


برخی پژوهشگران می‌نویسند: «سبأ، نام شهری، به مسافت سه [[منزل]]، از [[صنعا]] [[یمن]] و [[مردم]] آنجا را سبایی می‌نامند و در [[تورات]] - کتاب [[ملوک]] - این نام را شبا Shaba بیان کرده‌اند، [[سد مأرب]] اطراف آنجا را سبز و خرم کرده بود. برخی [[گمان]] کرده‌اند؛ که در [[مشرق]]، یمن جایی نزدیک به حضرموت کنونی بود. [[ملکه بلقیس]]<ref>لفظ بلقیس در قرآن نیامده، بلکه از واژه {{متن قرآن|امْرَأَةً}} از او یاد شده.</ref>، که در [[قرآن]] ذکر شده، معاصر [[سلیمان]]{{ع}} بود. و به موجب تورات کتاب اول [[پادشاهان]]، باب دهم، - او - یعنی [[ملکه سبأ]] به حضور سلیمان رسید.»..<ref>عباس مهرین شوشتری، فرهنگ قرآن</ref>
برخی پژوهشگران می‌نویسند: «سبأ، نام شهری، به مسافت سه [[منزل]]، از [[صنعا]] [[یمن]] و [[مردم]] آنجا را سبایی می‌نامند و در [[تورات]] - کتاب [[ملوک]] - این نام را شبا Shaba بیان کرده‌اند، [[سد مأرب]] اطراف آنجا را سبز و خرم کرده بود. برخی [[گمان]] کرده‌اند؛ که در [[مشرق]]، یمن جایی نزدیک به حضرموت کنونی بود. [[ملکه بلقیس]]<ref>لفظ بلقیس در قرآن نیامده، بلکه از واژه {{متن قرآن|امْرَأَةً}} از او یاد شده.</ref>، که در [[قرآن]] ذکر شده، معاصر [[سلیمان]]{{ع}} بود. و به موجب تورات کتاب اول [[پادشاهان]]، باب دهم، - او - یعنی [[ملکه سبأ]] به حضور سلیمان رسید.»..<ref>عباس مهرین شوشتری، فرهنگ قرآن</ref>
۲۲۴٬۹۹۹

ویرایش