امامت در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
(←مقدمه) |
|||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[فلسفه سیاسی اسلام]] برای [[مدیریت جامعه]] بر مبنای [[دین]] در قالب و شکل امامت تجلی میکند. [[اهل بیت پیامبر]] به لحاظ صلاحیتهای ذاتی شایستهتر از دیگران برای تصدی زمامداری مسلمیناند، آنچه که در [[غدیرخم]] اتفاق افتاد، تأکید مجدد برای چندمین بار بود که [[رسالت]] [[پیشوایی]] [[امت]] پس از رسول خدا {{صل}} را به عهده شایستهترین فرد پس از او، یعنی [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} میانداخت؛ هرچند که عدهای ریاستطلب و زورمدار با راهاندازی غوغای [[سقیفه]] مسیر امامت [[مسلمین]] را در بستری دیگر انداختند و امت را از [[امامت علی]] {{ع}} [[محروم]] کردند، ولی این [[حق]] از آنِ امام بود و خود او پیش از رسیدن به [[خلافت]] و پس از آن در درگیری و مناقشانی که با [[خلفا]] و [[معاویه]] داشت و پس از شهادتش، [[امامان]] دیگر [[شیعه]] پیوسته بر این حق مسلم تأکید کردند و آن را حق خویش و دیگران را [[غاصب]] دانستند. | [[فلسفه سیاسی اسلام]] برای [[مدیریت]] [[جامعه]] بر مبنای [[دین]] در قالب و شکل امامت تجلی میکند. [[اهل بیت پیامبر]] به لحاظ صلاحیتهای ذاتی شایستهتر از دیگران برای تصدی زمامداری مسلمیناند، آنچه که در [[غدیرخم]] اتفاق افتاد، تأکید مجدد برای چندمین بار بود که [[رسالت]] [[پیشوایی]] [[امت]] پس از رسول خدا {{صل}} را به عهده شایستهترین فرد پس از او، یعنی [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} میانداخت؛ هرچند که عدهای ریاستطلب و زورمدار با راهاندازی غوغای [[سقیفه]] مسیر امامت [[مسلمین]] را در بستری دیگر انداختند و امت را از [[امامت علی]] {{ع}} [[محروم]] کردند، ولی این [[حق]] از آنِ امام بود و خود او پیش از رسیدن به [[خلافت]] و پس از آن در درگیری و مناقشانی که با [[خلفا]] و [[معاویه]] داشت و پس از شهادتش، [[امامان]] دیگر [[شیعه]] پیوسته بر این حق مسلم تأکید کردند و آن را حق خویش و دیگران را [[غاصب]] دانستند. | ||
[[قیام عاشورا]]، جلوهای از این حقخواهی و باطلستیزی در [[ارتباط]] با این والاترین رکن جامع [[اسلامی]] بود، [[امام حسین]] {{ع}} در مسیر راه [[کوفه]] پس از برخورد با [[سپاه]] [[حر]] در خطابهای که ایراد کرد، چنین فرمود: «ای [[مردم]]! اگر تقوای [[خدا]] پیشه کنید و حق را برای صاحبانش بشناسید، خدا از شما بیشتر [[راضی]] خواهد بود، ما [[دودمان]] پیامبریم و به عهدهداری این امر و [[ولایت]] بر شما از دیگران که به ناحق مدعی آنند و در میان شما به [[ستم]] و [[تجاوز]] [[حکومت]] میکنند سزاوارتریم»<ref>الارشاد، ج۲، ص۷۹.</ref>. | [[قیام عاشورا]]، جلوهای از این حقخواهی و باطلستیزی در [[ارتباط]] با این والاترین رکن جامع [[اسلامی]] بود، [[امام حسین]] {{ع}} در مسیر راه [[کوفه]] پس از برخورد با [[سپاه]] [[حر]] در خطابهای که ایراد کرد، چنین فرمود: «ای [[مردم]]! اگر تقوای [[خدا]] پیشه کنید و حق را برای صاحبانش بشناسید، خدا از شما بیشتر [[راضی]] خواهد بود، ما [[دودمان]] پیامبریم و به عهدهداری این امر و [[ولایت]] بر شما از دیگران که به ناحق مدعی آنند و در میان شما به [[ستم]] و [[تجاوز]] [[حکومت]] میکنند سزاوارتریم»<ref>الارشاد، ج۲، ص۷۹.</ref>. | ||