بحث:الف باب: تفاوت میان نسخه‌ها

بحث:الف باب (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۹:۳۵

۵٬۱۷۰ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۹ نوامبر ۲۰۱۸

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 * حجت الاسلام و المسلمین  '''[[ناصرالدین اوجاقی]]''' در کتاب خود با عنوان ''«[[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]»'' در این‌باره گفته‌ است:
 *«همانطور که ملاحظه شد یک نوع از علم امام حادث بود روایات دیگری نیز حادث را به عنوان عجیب‌ترین و کامل‌ترین علم به ائمه نسبت داده‌اند. [[شیخ کلینی|مرحوم کلینی]] در این مورد سه روایت نقل می‌کند: '''روایت اول''' را [[مفضل بن عمر]] از [[امام صادق]]{{ع}} روایت می‌کند و دو روایت دیگر را ابوبصیر. در روایت مفضل بعد از اینکه امام بیان می‌کند [[ائمه]]{{عم}} وارث علم انبیاء هستند و کتب پیشینان در نزد ائمه است؛ راوی می‌پرسد آیا این همان علم است؟ پاسخ حضرت منفی است و بعد می‌فرمایند: "علم کامل آن است که روز به روز و ساعت به ساعت حادث می‌شود". '''روایت دوم''' شبیه روایت اول است. ولی در اینجا که [[ابوبصیر]] است که سؤال را مطرح می‌کند و امام پاسخ می‌دهند: "علم کامل آن است که  شب و روز و ساعت به ساعت حادث می‌شود". در '''روایت سوم''' راوی از [[صحت حدیث]] "[[الف باب]]" سؤال می‌کند و سپس در ادامه [[امام]] در مورد [[صحیفه]] و [[جفر]] و [[جامعه]] و [[مصحف فاطمه]] توضیح می‌دهند و محتوای آنها را بیان می‌کنند بعد از بیان هرکدام راوی می‌پرسد آیا این همان علم است؟ حضرت جواب می‌دهند که این علم است ولی آن علم نیست. سپس امام می‌فرمایند {{عربی|اندازه=155%|«ان عندنا علم ماکان و ما هو کائن الی لن تقوم الساعة»}} راوی می‌گوید: {{عربی|اندازه=155%|«والله هو العالم»}}؛ امام می‌فرماید:{{عربی|اندازه=155%|«انه لعلم و لیس بذلک»}} بعد امام می‌فرماید: {{عربی|اندازه=155%|«العلم ما یحدث باللیل و النهار الأمر بعد الأمر و الشيء بعد الشيء إلی یوم القیامة»}}. علاوه بر اینها در [[اصول کافی]] روایات دیگری نیز وجود دارد که مبین آن است که علم ائمه افزایش می یابد و اگر این افزایش نباشد علم ایشان پایان خواهد یافت. سه روایت در مورد [[آیا علم غیب در شب جمعه نازل می‌شود؟ (پرسش)|افزایش علم در شب جمعه]] است. متن یکی از روایات چنین است: "ابویحیی گوید امام صادق به من فرمود برای ما در شب‌های جمعه شأن بزرگی است. عرض کردم آن شأن چیست؟ فرمود به ارواح [[انبیا|پیامبران]] و اوصیاء در گذشته و روح و وصی که در میان شماست اجازه داده می‌شود که به آسمان بالا بروند تا به عرش پروردگارشان برسند در آنجا هفت دور طواف کنند و نزد هر رکنی از ارکان عرش دو رکعت نماز گزارند پس به کالبدهای پیشین خود برگردند چون صبح شود آن وصی که در میان شماست مقدار زیادی به علمش افزوده شده باشد". (...) [[محمد صالح مازندرانی]] در تفسیر این روایات مطالبی را بیان کرده که شاید مراد وی برطرف کردن تعارض بوده باشد. وی می‌گوید: "علم خداوند سه نوع است؛ علمی که مستأثر است و اختصاص به خدا دارد، علمی که محتوم است و همه انبیا و اولیا از آن باخبرند و علم سوم علمی غیر محتوم است. این علم هرگاه محتوم شود ائمه از آن آگاهی می یابند و این معنای افزایش علم امام است"»<ref>[[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص۴۷ الی ۴۹.</ref>.
+*آقای '''[[محمد نظیر عرفانی]]''' در پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود با عنوان ''«[[بررسی علم غیب معصومان (پایان‌نامه)|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]»'' در این‌باره گفته‌ است:
+*«دو‌مین منبع از منابع علوم [[امامان]]{{عم}}، علم [[پیامبر]]{{صل}} است. به این معنی که [[پیامبر خاتم|پیامبر اکرم]]{{صل}} تمام معارف و شرایع اسلام را به [[امام علی]]{{ع}} آموخته است‌. در حدیثی ابو بصیر می‌گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیدم که پیروان شما می‌گویند [[پیامبر|رسول اکرم]]{{صل}} یک باب از علم به [[علی]]{{ع}} آموخت که از آن هزار باب گشوده شد، امام فرمود‌: {{عربی|اندازه=155%|«عَلَّم رسول اللّه{{صل}} علِیاً أَلف بابٍ یفْتَحُ کل بابٍ أَلف بَاب‏»}}<ref>رسول اکرم{{صل}} به [[علی]]{{ع}} هزار باب از علم آموخت و از هر بابی هزار باب گشوده شد‌.</ref> از روایات دیگر [[پیامبر]]{{صل}} که بر این امر دلالت دارد، حدیث {{عربی|اندازه=155%|« أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا‏»}}<ref>من شهر علم هستم و علی دروازه آن است.</ref> که از جمله راویان این حدیث [[ابن عباس‌]]، [[جابر بن عبدالله]]، [[عبدالله بن عمر]] و [[علی]]{{ع}} می‌باشند. [[پیامبر]] {{صل}} فرموده‌اند: {{عربی|اندازه=155%|«فَلَمَّا صِرْتُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّي كَلَّمَنِي وَ نَاجَانِي فَمَا عَلَّمَنِي شَيْئاً إِلَّا وَ عَلَّمْتُ عَلِيّاً فَهُوَ بَابُ عِلْم‏‏»}}<ref>چون شب معراج به مقام قرب الهی رسیدم، پروردگارم با من سخن گفت و نجوا کرد؛ پس هیچ چیزی به من آموخته نشد جز این که آن را به [[علی]]{{ع}} آموختم پس او دروازه علم من است.</ref> روایات متعددی وجود دارد که دلالت می‌کند آنچه [[اهل‌بیت]]{{عم}} نقل می‌کنند همه از [[پیامبر|پیامبر اکرم]]{{صل}} است، چرا که آنان همه احادیث را به وسیله اجداد خود از [[پیامبر|پیامبر اکرم]]{{صل}} شنیده‌اند. در نتیجه علوم آنان از [[رسول خدا]]{{صل}} می‌‌باشد‌، برخی از این روایات عبارتند از: از [[امام صادق]] {{ع}} سؤال شد‌: {{عربی|اندازه=155%|« أَسْمَعُ الْحَدِيثَ فَلَا أَدْرِي مِنْكَ سَمَاعُهُ أَوْ مِنْ أَبِيكَ قَالَ: مَا سَمِعْتَهُ مِنِّي فَارْوِهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{ص‏‏ل}}»}}<ref>حدیث و سخنی را می‌شنوم نمی‌دانم آن را از شما شنیدم، یا از پدرتان (چه کنم)؟ فرمود: آنچه (هر حدیث و سخنی) را از من شنیدی آن را از [[پیامبر|رسول خدا‍]]{{صل}} روایت نموده و نقل کن (زیرا آنچه را من یا پدرم گفته و می‌گویم [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است).</ref> در جای دیگری نیز از [[امام صادق]]{{ع}} روایت شده که فرمودند‌: {{عربی|اندازه=155%|«حَدِيثِي حَدِيثُ أَبِي وَ حَدِيثُ أَبِي حَدِيثُ جَدِّي وَ حَدِيثُ جَدِّي حَدِيثُ الْحُسَيْنِ وَ حَدِيثُ الْحُسَيْنِ حَدِيثُ الْحَسَنِ وَ حَدِيثُ الْحَسَنِ حَدِيثُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ حَدِيثُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ حَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ حَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل‏»}}<ref>حدیث من حدیث پدرم است و حدیث پدرم حدیث جدم و حدیث جدم حدیث حسین و حدیث حسین حدیث حسن و حدیث حسن حدیث امیرالمؤمنین و حدیث امیرالمؤمنین حدیث [[پیامبر|رسول خدا]]{{صل}} و حدیث [[پیامبر|رسول خدا]]{{صل}} گفتار خدای عزوجل می‌باشد</ref> از این روایات به دست می‌آید که [[ائمه]]{{عم}} بسیاری از مطالبی را که نقل می‌کنند از نزد خودشان نبوده بلکه از علم [[رسول الله]]{{صل}} بوده است»<ref>[[بررسی علم غیب معصومان (پایان‌نامه)|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص۱۸۱.</ref>.