آیه مخلفین: تفاوت میان نسخه‌ها

مقصود از این [[غنایم]] – چنان‌که [[مفسران]] گفته‌اند- غنایم [[خیبر]] است. خداوند، مقرر کرد غنایم خیبر به کسانی داده شود که در [[حدیبیه]] شرکت داشتند، و مقصود از جمله {{متن قرآن|قُلْ لَنْ تَتَّبِعُونَا كَذَلِكُمْ قَالَ اللَّهُ مِنْ قَبْلُ}}<ref>«بگو: هرگز دنبال ما نخواهید آمد، خداوند از پیش چنین فرموده است» سوره فتح، آیه ۱۵.</ref> همین است. مدلول جمله مزبور، این نیست که آنان هیچ‌گاه از پیامبر {{صل}} [[پیروی]] نخواهند کرد و در هیچ [[جنگی]] با او نخواهند بود. بر این اساس، مقصود از [[آیه]] {{متن قرآن|قُلْ لِلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَى قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ}}<ref>«به جهادگریزان از تازی‌های بادیه‌نشین بگو: به زودی به سوی قومی سخت جنگجو فرا خوانده خواهید شد» سوره فتح، آیه ۱۶.</ref> این است که پیامبر {{صل}} تخلف‌کنندگان از حدیبیه را به [[مبارزه]] با [[اقوام]] [[نیرومندی]] [[دعوت]] خواهد کرد. روشن است که پیامبر {{صل}} پس از ماجرای حدیبیه [[مسلمانان]] را به مبارزه‌های بسیاری با [[دشمنان اسلام]] فرا خواند<ref>مانند جنگ موته، غزوه ذات السلاسل، جنگ حنین، غزوه طائف و غزوه تبوک.</ref>. پس این سخن که پیامبر {{صل}} متخلفان از حدیبیه را به [[جنگ با دشمنان]] قدرتمند و شوکتمند [[اسلام]] دعوت نکرده [[نادرست]] است<ref>{{عربی|والصحیح أن المراد بالداعی فی قوله ستدعون هو النبی {{صل}} لانه قد دعاهم بعد ذلک الی غزوات کثیرة و قتال اقوام ذوی نجدة و شدة مثل اهل حنین و الطائف و مؤته الی تبوک و غیرها فلا معنی لحمل ذلک علی ما بعد وفاته}}. مجمع البیان، ج۹-۱۰، ص۱۱۵.</ref>.