الف باب: تفاوت میان نسخه‌ها

*دربارۀ علوم گستردۀ [[امام علی|علی]]{{ع}} حدیث و سخن بسیار است، یکی از آنها تعلیم هزار باب علم از سوی [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]{{صل}} به آن حضرت است که با تعابیر مختلفی نقل شده است، مثل اینکه: [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] به من هزار حرف یا کلمه آموخت که هرحرفی هزار حرف و کلمه را می‌گشاید، [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی|اندازه=155%|إنّ النّبیّ حدّث علیّا ألف کلمة، کلّ کلمة یفتح ألف کلمة}}<ref>خصال، ص ۶۵۰</ref>، این روایات و روایات مشابه آن، نشان‌دهندۀ وسعت علومی است که آن حضرت از [[پیامبر]] فراگرفته و بحق، شهر علم پیامبر خدا را، در بود<ref>در زمینه ابعاد مختلف علم علی{{ع}} ر.ک: «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب»، ج ۱۰</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۶۰۵.</ref>

*[[علم امامان]] [[اهل بیت]]{{عم}} در شناخت کامل دین الهی، احکام و معارف قرآن و سنت نبوی مرهون میراث علمی است که [[پیامبر]]{{صل}} به شکل معجزه‌آسایی در قالب هزار باب علم در لحظات پایانی عمر شریفشان در وجود مولا [[علی]]{{ع}} نهادند. و این، علاوه بر علومی بود که در طی سال ها به صورت خصوصی در اختیار وی قرار داده بودند و با دعای خویش ایشان را معصوم از نسیان آن علوم نموده بودند. این علوم از آن رو که منحصر در [[علی]]{{ع}} می‌شد و راهی جز انتقال [[وحی‌]] گونه آنها وجود نداشت  شایسته نام [[علم غیب]] می‌باشد. این علم پس از [[امام علی]]{{ع}} به امامان بعدی منتقل گردید. بنابر این اگر [[ائمه]]{{عم}} هیچ اشتباه عمدی و سهوی و فراموشی ندارند، مرهون [[علم غیب]] به کتاب خدا و مجموعه دین است.<ref>[[کارکردهای علم غیب امامان معصوم در شئون ایشان (پایان‌نامه)|کارکردهای علم غیب امامان معصوم در شئون ایشان]]، ص۶۸-۷۱.</ref>. به عبارتی دیگر یکی از منابع علمی امامان(علیهم السلام) وراثت از پیامبر(صلی الله علیه و آله) است، به این معنی که پیامبر تمام معارف و شرایع را به امیرالمؤمنین(علیه السلام) آموخت<ref>ر.ک. عرفانی، محمد نظیر، بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین، ص 151</ref> و این معارف و آگاهی از ایشان، نسل اندر نسل به فرزندانشان رسیده است. <ref>ر.ک. مطهری، منصف علی،  علم ائمه از نظر عقل و نقل، ص 64</ref> در این زمینه روایاتی وجود دارد با عنوان روایات الف باب<ref>ر.ک. شاکر، محمد تقی، بهرامی، علیرضا، واکاوی نگاه فریقین به احادیث هزار درب دانش، تحقیقات علوم قرآن و حدیث، ش 26، ص 142</ref> که به طرق متعدد نقل شده<ref>مناقب، ج ۲، ص ۳۶</ref>،<ref>ر.ک. نجارزادگان، فتح الله، شاکر، محمد تقی، محمدی احمدآبادی، حسن، ظاهر و باطن قرآن و مبادی آگاهی امام از آن، فصلنامه معارف قرآنی، ش 14، ص 48؛ شاکر، محمد تقی، منابع علم امام در قرآن، فصلنامه امامت پژوهی، ش 6، ص 175 ـ 177</ref> و یکی از مجاری و راه های وراثت علوم امامان(علیهم السلام) را تبیین می کند.<ref>ر.ک. شاکر، محمد تقی، منابع علم امام در قرآن، فصلنامه امامت پژوهی، ش 6، ص 175 ـ 177</ref>