بحث:ایمان در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

در سوره‌ [[حدید]] به نحو جالبی به همین ماجرا اشاره دارد: {{متن قرآن|يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قَالُوا بَلَى وَلَكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ حَتَّى جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ}}<ref>«روزی که مردان و زنان منافق به مؤمنان می‌گویند: چشم به راه ما بمانید تا از فروغتان (بهره‌ای) بگیریم، (به آنان) گفته می‌شود: به پس پشت خود باز گردید و فروغی بجویید؛ آنگاه میان آنان (و مؤمنان) بارویی می‌کشند که دری دارد، درون آن بخشایش و بیرون آن روی به عذاب دارد. (منافقان) آنان  را ندا می‌دهند: آیا ما با شما نبودیم؟ می‌گویند: چرا، اما شما خود را (با دورویی) به سختی افکندید و چشم به راه (شکست ما مؤمنان) بودید و تردید کردید و آرزوها شما را فریب داد تا آنکه فرمان خداوند در رسید و (شیطان) فریبکار شما را به خداوند فریب می‌دهد» سوره حدید، آیه ۱۳ ـ ۱۴.</ref>، براساس مفاد این آیه‌ شریفه، منافقینی که در [[جهنم]] هستند به [[مؤمنین]] [[حقیقی]] که در [[بهشت]] هستند خطاب می‌کنند: {{متن قرآن|أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ}}، یعنی ما هم همراه شما و مانند شما [[مؤمن]] بودیم. این تعبیر نشان می‌دهد که این طیف از [[منافقان]] [[ایمان]] اول را داشته‌اند. اما مؤمنین در جواب آنها می‌گویند: شما تربّص کردید و [[منتظر]] بودید که چه وقت [[رسول خدا]]{{صل}} از [[دنیا]] می‌رود. ـ تربصتم یعنی منتظر یک حادثه بودید؛ خود شما [[نفس]] خود را در [[عذاب]] قرار دادید ـ {{متن قرآن|فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ}} به معنای {{عربی|عذبتم انفسکم}} است ـ؛ سپس {{متن قرآن|وَارْتَبْتُمْ}} به ریب و تردید افتادید و گفتید ما از رسول خدا بهتر می‌فهمیم. این موضوع در [[تاریخ]] آمده است؛ کسانی که [[حق]] [[ولایت اهل‌بیت]] ({{عم}}) را [[غصب]] کردند به [[حضرت زهرا]]{{س}} گفتند: این کاری که ما می‌کنیم برای بقای [[دین]] [[پدر]] تو مفیدتر است. {{متن قرآن|وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ}}، در آرزوی [[قدرت]] به سر بردید، {{متن قرآن|حَتَّى جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ}} تا وقتی که [[مرگ]] شما فرا رسید و در اینجا دیدید که چه بر سر تان آمده و چه اتفاقی برای شما افتاده است!<ref>[[محسن اراکی|محسن اراکی]]، درس خارج فقه نظام سیاسی با موضوع ایمان و مراحل آن.</ref>

ویژگی نهم [[ایمان]] اولِ خالی از [[ایمان دوم]]، یا ایمان [[تصدیقی]] مِنهای ایمان تسلیمی این است که در آن [[باور]] به [[خدا]] و رسول خدا{{صل}} وجود دارد، اما باور به معاد و [[قیامت]] وجود ندارد. یعنی افراد دارای ایمان اول یا ایمان تصدیقی صِرف، علی‌رغم [[تصدیق]] خدا و رسول خدا{{صل}}، تصدیق و باور نسبت به معاد و قیامت ندارند؛ زیرا اگر حقیقتاً [[ایمان]] و [[یقین]] داشتند که [[مرگ]] و [[قیامت]] حساب‌ و [[کتابی]] هست، این‌چنین با [[رسول اکرم]] {{صل}} و سلّم) [[مخالفت]] نکرده و در برابر دستوراتش [[تمرد]] و [[عصیان]] نمی‌کردند و [[حضرت]] را در [[جنگ‌ها]] تنها نمی‌گذاشتند. در [[آیات قرآن کریم]] بر این مطلب بسیار تأکید شده است که از مهم‌ترین [[نشانه‌های ایمان]] دوم (ایمان تسلیمی)، [[باور]] و یقین به [[معاد]] و قیامت است.