برهان امانت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ارزشمندی]] انسان صرفاً به دلیل پیچیدگی اندامی و ساختار جسمی‌اش نیست؛ چه، اگر این‌گونه بود، خداوند انسان و حیوان را در یک ردیف قرار نمی‌داد و در بیان نعمت‌های مادی، از قبیل [[غذا]] و [[خانه]] و [[تولید مثل]]، نمی‌فرمود که این همه [[نعمت‌ها]] برای بهره‌مندی موقت شما و حیوانات شما است<ref>{{متن قرآن|أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ بَنَاهَا *...أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا * وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا * مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ}} «آیا آفرینش شما سخت‌تر است یا آسمان که آن را بنا نهاد؟ *... از آن، آب و (گیاه) چراگاهش را برون کشید * و کوه‌ها را بر جای فرو کوفت * برای بهره‌وری شما و چارپایان شما» سوره نازعات، آیه ۲۷-۳۳.</ref>. پس آنچه به انسان ارزش ویژه می‌بخشد و او را تا [[مقام خلافت]] اللّهی اعتلا می‌بخشد، فطرت الهی است که خداوند با نفخه [[ملکوتی]] خود در او دمید. حال چنین [[استعداد]] [[فطری]]، اگر به [[درستی]] [[تربیت]] شود، توان آن را دارد که تا [[مقام]] [[ولایت و خلافت]] الهی [[عروج]] و ارتقاء یابد. از این [[جهت]]، انسان، به دلیل گوهر با ارزشی که در نهاد او است، ارزشمندترین [[امانت الهی]] در میان [[مخلوقات]] است.