الف باب: تفاوت میان نسخه‌ها

الف باب (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۹

۵ بایت اضافه‌شده ، ‏۸ نوامبر ۲۰۲۳

←‏نکاتی از روایات "الف باب

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۰٬۱۰۵

ویرایش

@@ خط ۲۷: / خط ۲۷: @@
 # از روایات الف باب روشن می‌شود [[تعلیم]] [[پیامبر]] {{صل}} به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} تدریجی نبوده بلکه آن حضرت به شکل دفعی و یک‌باره همه [[علوم]] را به [[امیرمؤمنان]] {{ع}} به [[وراثت]] [[آموزش]] داده است. ایشان در [[بیماری]] پایان عمرشان، [[علی]] {{ع}} را فراخواند و در مدت کوتاه هزار [[حدیث]] و یا [[هزار باب]] و در از [[دانش]] را به آن بزرگوار آموخت که هر کدام از آنها خود هزار در را می‌گشاید: {{متن حدیث|یَفْتَحُ کُلُّ حَدِیثٍ أَلْفَ بَاب}}<ref>صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص۳۱۳.</ref>.
 # عدد هزار در این [[احادیث]] خواه عدد تعداد باشد یا تکثیر، [[دلیل]] بر گسترش فوق‌العاده ابواب [[علمی]] است که [[پیامبر]] {{صل}} به [[حضرت علی]] {{ع}} آموخت و نیز اشاره به آن است که این ابواب مشتمل بر یک سلسله اصول کلی بود که از آنها صدها یا هزاران باب دیگر گشوده می‌شد. [[روایت]] [[اصبغ بن نباته]] از [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[دلالت]] می‌کند ابواب تعلیمی به آن حضرت، شامل [[حلال و حرام]] [[الهی]] و آگاهی‌هایی نسبت به گذشته و [[آینده]] است<ref>ابن‌بابویه، محمد بن علی، الأمالی، ج ۲، ص۶۴۷.</ref>. این منبع دانش در کنار [[کتاب جامعه]] دو منبع اصلی [[آگاهی]] کامل [[امام]] از حلال و حرام الهی است. هرچند باید ادعا نمود طبق [[روایات]]، تعلیمات پیامبر {{صل}} به [[امام علی]] {{ع}} منحصر به این امور نبوده بلکه علومی گسترده را شامل می‌شود<ref> [[فتح‌الله نجارزادگان|نجارزادگان، فتح‌الله]]، [[محمد تقی شاکر|شاکر، محمد تقی]]، [[حسن محمدی احمدآبادی|محمدی احمدآبادی، حسن]]، [[ظاهر و باطن قرآن و مبادی آگاهی امام از آن (مقاله)|ظاهر و باطن قرآن و مبادی آگاهی امام از آن]]، فصلنامه معارف قرآنی، ش ۱۴، ص۴۸؛ [[محمد تقی شاکر|شاکر، محمد تقی]]، [[منابع علم امام در قرآن (مقاله)|منابع علم امام در قرآن]]، فصلنامه امامت پژوهی، ش ۶، ص۱۷۵ ـ ۱۷۷.</ref>.
-# از نکات دیگری که روایات به آن اشاره نموده‌اند، آشکار شدن و [[ظهور]] تنها یک باب یا دو باب از آن ابواب است<ref> ابن‌بابویه، محمد بن علی، الأمالی، ص۶۴۵ و ۶۵۰؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ۳۰۷ و ۳۰۸.</ref>، این امر نیز دلیلی است بر گستردگی و [[عظمت]] این ابواب<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>. [[ابن عباس]] که [[راوی]] روایت "ألف باب" در چند مورد است<ref>نباطی، صراط المستقیم، ج۲، ص۱۵۱.</ref>، خود در [[عظمت]] این [[دانش]] و عجز نسبت به [[درک]] و [[فهم]] آن می‌گوید: {{عربی|"سَمِعْتُ مِنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ حَدِيثاً لَمْ أَدْرِ مَا وَجْهُهُ [وَ لَمْ أُنْكِرْهُ] سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَسَرَّ إِلَيَّ فِي مَرَضِهِ فَعَلَّمَنِي مِفْتَاحَ أَلْفِ بَابٍ مِنَ اَلْعِلْمِ يَفْتَحُ كُلُّ بَابٍ أَلْفَ بَابٍ"}}<ref>سلیم بن قیس، کتاب سلیم بن قیس، ص۸۰۱.</ref>.
+# از نکات دیگری که روایات به آن اشاره نموده‌اند، آشکار شدن و [[ظهور]] تنها یک باب یا دو باب از آن ابواب است<ref> ابن‌بابویه، محمد بن علی، الأمالی، ص۶۴۵ و ۶۵۰؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ۳۰۷ و ۳۰۸.</ref>، این امر نیز دلیلی است بر گستردگی و [[عظمت]] این ابواب<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>. [[ابن عباس]] که [[راوی]] روایت "ألف باب" در چند مورد است<ref>نباطی، صراط المستقیم، ج۲، ص۱۵۱.</ref>، خود در [[عظمت]] این [[دانش]] و عجز نسبت به [[درک]] و [[فهم]] آن می‌گوید: {{متن حدیث|سَمِعْتُ مِنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ حَدِيثاً لَمْ أَدْرِ مَا وَجْهُهُ [وَ لَمْ أُنْكِرْهُ] سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَسَرَّ إِلَيَّ فِي مَرَضِهِ فَعَلَّمَنِي مِفْتَاحَ أَلْفِ بَابٍ مِنَ اَلْعِلْمِ يَفْتَحُ كُلُّ بَابٍ أَلْفَ بَابٍ}}<ref>سلیم بن قیس، کتاب سلیم بن قیس، ص۸۰۱.</ref>.
 # درباره اینکه ابواب مترتب بر هر بابی از [[هزار باب]] چگونه محقق شده است، سه دیدگاه مشهور از قدما مطرح است: توسط خود [[پیامبر اکرم]] {{صل}}؛ با [[تفکر]] و جستجوی [[حضرت علی]] {{ع}}؛ [[شیوه]] [[حکم]] نمودن را به صورت اجمالی [[تعلیم]] داده است<ref>نباطی، صراط المستقیم، ج ۳، ص۲۰۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد تقی شاکر|شاکر، محمد تقی]]، [[منابع علم امام در قرآن (مقاله)|منابع علم امام در قرآن]]، فصلنامه امامت پژوهی، ش ۶، ص۱۷۵ ـ ۱۷۷.</ref>