سیره عبادی امام علی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[بیعت]] شما با من بدون [[مشورت]] و همراه با [[لغزش]] و [[اشتباه]] نبود و [[هدف]] من با شما نیز در این امر یکی نیست و با هم تفاوت دارد؛ زیرا [[خلافت]] را از آن جهت پذیرفتم که آن را برای [[خدا]] می‌خواهم و [[رضایت]] او را می‌طلبم؛ در حالی که شما مرا و حکومت مرا برای دنیای خود می‌خواهید<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۶.</ref>.<ref>[[علی رفیعی|رفیعی، علی]]، [[سیره امام علی (مقاله)| مقاله «سیره امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۷.</ref>.

در [[سیره عبادی امام علی]]{{ع}} [[نماز]] بزرگ‌ترین جلوه [[عبادت]] و اساسی‌ترین نماد [[بندگی]] و رکن نخستین و پایه اصلی [[دین]] است. [[امام]] خود را نخستین [[نمازگزار]] پس از [[پیامبر]] می‌دانست: {{متن حدیث|أَنَا أَوَّلُ مَنْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}}}<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۱، ص۲۹۷؛ همو، فضائل الصحابه، ج۲، ص۵۹۰؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج۱۳، ص۵۰؛ ر.ک: همان، ج۱۲، ص۶۵ و ج۱۴، ص۸۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۵۹۰.</ref> و می‌فرمود:

{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَنَابَ وَ سَمِعَ وَ أَجَابَ لَمْ يَسْبِقْنِي إِلَّا رَسُولُ اللَّهِ‌{{صل}} بِالصَّلَاةِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۱.</ref>؛ «خدایا! من نخستین کسی هستم که به سوی تو بازگشتم و [[[وحی]] تو را] شنیدم و [[اجابت]] کردم. هیچ کسی جز [[رسول خدا]]{{صل}} در [[نماز خواندن]] بر من [[سبقت]] نگرفته است».