اثبات نص بر امام: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امامیه]] از آنجا که [[منصب امامت]] را یک مقام و جایگاه ویژه می‌‌دانند و شرط [[امام]] را [[انصاف]] به [[عصمت]] می‌‌دانند و این وصف برای هیچ کس قابل تشخیص نیست، تنها راه تعیین و [[شناخت امام]] نزد آنان [[تنصیص]] است. یعنی [[خداوند تعالی]] از لسان [[نبی اکرم]] و یا [[امام]] [[منصوص]]، [[امامت]] فردی را به [[امت]] [[ابلاغ]] می‌‌فرماید و راه دیگری غیر از [[نص]] نمی‌تواند برای [[شناخت]] و [[معرفی امام]] معتبر باشد<ref>ر.ک: الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، ص ۳۱۳ و ر.ک: الشافی فی الإمامة، ج ۲، ص ۵ و علامه در شرح کلام خواجه: {{عربی|و العصمه تقتضی النصّ}} می‌‌گوید: {{عربی| انا قد بینا أنه یجب أن یکون الامام معصوما و العصمه أمر خفی لا یعلمها الا الله تعالی فیجب أن یکون من قبله تعالی لانه العالم بالشرط دون غیره}}. کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد قسم الالهیات، ص ۱۸۷ و نیز ر.ک: إرشاد الطالبین إلی نهج المسترشدین، ص ۳۳۷.</ref>.