←بیعت در فقه شیعه
| خط ۸۶: | خط ۸۶: | ||
# [[التزام]] زبانی به اطاعت از کسی است که شرعاً اطاعت او [[واجب]] است ([[لازمه ایمان]]). در شرایط فعلی اشکال مسئله بیعت عدم امکان تحقق آن به صورت بیعت همه [[مسلمین]] است ولی در صورت تحقق بدون [[شک]] پذیرفته است<ref>فقه سیاسی، ج۲، ص۲۰۵.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۴۳۸.</ref> | # [[التزام]] زبانی به اطاعت از کسی است که شرعاً اطاعت او [[واجب]] است ([[لازمه ایمان]]). در شرایط فعلی اشکال مسئله بیعت عدم امکان تحقق آن به صورت بیعت همه [[مسلمین]] است ولی در صورت تحقق بدون [[شک]] پذیرفته است<ref>فقه سیاسی، ج۲، ص۲۰۵.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۴۳۸.</ref> | ||
== | ==بیعت در فقه شیعه== | ||
بیعت بر حسب مورد آن، گاهی عام است و گاهی خاص. بیعت عام عبارت است از [[تعهد]] بر اطاعت مطلق در تمامی زمینهها و همه [[اوامر و نواهی]]. این نوع بیعت تنها با [[پیشوای معصوم]] مشروعیت دارد. بیعت خاص، همچون بیعت با [[فرمانده]] بر [[جنگیدن]]، [[مقاومت]] کردن در برابر [[دشمن]] و فرار نکردن از [[جبهه]]. | بیعت بر حسب مورد آن، گاهی عام است و گاهی خاص. بیعت عام عبارت است از [[تعهد]] بر اطاعت مطلق در تمامی زمینهها و همه [[اوامر و نواهی]]. این نوع بیعت تنها با [[پیشوای معصوم]] مشروعیت دارد. بیعت خاص، همچون بیعت با [[فرمانده]] بر [[جنگیدن]]، [[مقاومت]] کردن در برابر [[دشمن]] و فرار نکردن از [[جبهه]]. | ||
پس از تحقق [[بیعت]]، وفای به آن از نظر [[شرع]] به صریح [[آیات قرآن]]<ref>{{متن قرآن|وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا}} «و به مال یتیم نزدیک نشوید مگر به گونهای که (برای یتیم) نیکوتر است تا او به برنایی خود برسد و به پیمان وفا کنید که از پیمان خواهند پرسید» سوره اسراء، آیه ۳۴.</ref> [[واجب]] و نقض آن [[حرام]] است<ref>کتابالبیع، ج۴، ص۱۵.</ref>. | پس از تحقق [[بیعت]]، وفای به آن از نظر [[شرع]] به صریح [[آیات قرآن]]<ref>{{متن قرآن|وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا}} «و به مال یتیم نزدیک نشوید مگر به گونهای که (برای یتیم) نیکوتر است تا او به برنایی خود برسد و به پیمان وفا کنید که از پیمان خواهند پرسید» سوره اسراء، آیه ۳۴.</ref> [[واجب]] و نقض آن [[حرام]] است<ref>کتابالبیع، ج۴، ص۱۵.</ref>. | ||