پرش به محتوا

آیه تبلیغ در تفسیر و علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۲۸: خط ۲۸:
برخی از مفسران [[اهل سنت]] شأن نزول‌های دیگری را برای [[آیه]] ذکر کرده‌اند تا ربطی به مسألۀ [[غدیر]] نداشته و از مؤيّدات [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}}، به حساب نیاید.
برخی از مفسران [[اهل سنت]] شأن نزول‌های دیگری را برای [[آیه]] ذکر کرده‌اند تا ربطی به مسألۀ [[غدیر]] نداشته و از مؤيّدات [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}}، به حساب نیاید.


==== اختلاف در زمان نزول آیه ====
====[[نزول آیه]] پیش از [[حجة الوداع]]====
=====[[نزول آیه]] پیش از [[حجة الوداع]]=====
[[ابن تیمیه]] در این زمینه می‌گوید:
[[ابن تیمیه]] در این زمینه می‌گوید:
«[[اهل علم]] بدون هیچ اختلافی بر این باورند که این [[آیه]] از جمله آیاتی است که در اوایل [[هجرت پیامبر به مدینه]] و با فاصله زمانی بسیار پیش از حجة الوداع، نازل شده (هر چند این آیه در [[سوره مائده]] است)؛ زیرا آیه درباره [[ابلاغ]] [[حکم]] [[رجم]] و یا درباره حکم [[قصاص]] که از ناحیه [[یهودیان]] [[استفتا]] شده، می‌باشد و هر دو ماجرا در همان اوایل [[هجرت]] و پیش از [[فتح مکه]] اتفاق افتاده است»<ref>ابن تیمیه، منهاج السنة، ج۲، ص۸۴.</ref>.
«[[اهل علم]] بدون هیچ اختلافی بر این باورند که این [[آیه]] از جمله آیاتی است که در اوایل [[هجرت پیامبر به مدینه]] و با فاصله زمانی بسیار پیش از حجة الوداع، نازل شده (هر چند این آیه در [[سوره مائده]] است)؛ زیرا آیه درباره [[ابلاغ]] [[حکم]] [[رجم]] و یا درباره حکم [[قصاص]] که از ناحیه [[یهودیان]] [[استفتا]] شده، می‌باشد و هر دو ماجرا در همان اوایل [[هجرت]] و پیش از [[فتح مکه]] اتفاق افتاده است»<ref>ابن تیمیه، منهاج السنة، ج۲، ص۸۴.</ref>.
خط ۳۶: خط ۳۵:


اینکه گفته شود آیه مذکور درباره بیان حکم رجم و قصاص نازل شده، ضعف‌های جدی دارد و کسی هم طرفدار آن نیست، جز نسبتی که [[فخر رازی]] و عینی به برخی داده‌اند و از آن با تعبیر {{عربی|قيل}}؛ «گفته شده» یاد کرده‌اند. از میان [[صحابه]] و [[تابعین]] نیز کسی قائل به این قول نیست، چه رسد به این ادعای ابن تیمیه که می‌گوید: «اهل علم بدون [[اختلاف]] بر این قول متفق‌اند.»... افزون بر آن، حتی یک نفر هم چنین رأیی ندارد که این آیه در اوایل هجرت پیامبر به مدینه نازل شده، بلکه [[اجماع]] [[علما]] بر این است که آیه مذکور جزء آخرین [[آیات]] نازل شده بر [[رسول خدا]]{{صل}} است.<ref>ر.ک: ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۲، ص۷۹؛ فیروزآبادی، بصائر ذوی التمییز، ج۱، ص۱۷۸.</ref>.<ref>[[فتح‌الله نجارزادگان|نجارزادگان، فتح‌الله]]، [[بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت (کتاب)|بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت]]، ص ۱۵۹</ref>.
اینکه گفته شود آیه مذکور درباره بیان حکم رجم و قصاص نازل شده، ضعف‌های جدی دارد و کسی هم طرفدار آن نیست، جز نسبتی که [[فخر رازی]] و عینی به برخی داده‌اند و از آن با تعبیر {{عربی|قيل}}؛ «گفته شده» یاد کرده‌اند. از میان [[صحابه]] و [[تابعین]] نیز کسی قائل به این قول نیست، چه رسد به این ادعای ابن تیمیه که می‌گوید: «اهل علم بدون [[اختلاف]] بر این قول متفق‌اند.»... افزون بر آن، حتی یک نفر هم چنین رأیی ندارد که این آیه در اوایل هجرت پیامبر به مدینه نازل شده، بلکه [[اجماع]] [[علما]] بر این است که آیه مذکور جزء آخرین [[آیات]] نازل شده بر [[رسول خدا]]{{صل}} است.<ref>ر.ک: ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۲، ص۷۹؛ فیروزآبادی، بصائر ذوی التمییز، ج۱، ص۱۷۸.</ref>.<ref>[[فتح‌الله نجارزادگان|نجارزادگان، فتح‌الله]]، [[بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت (کتاب)|بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت]]، ص ۱۵۹</ref>.
==== [[نزول آیه]] در قضیه [[محافظت]] [[پیامبر]] در مکه و [[مدینه]] ====
[[اهل سنت]] بر اساس برخی از [[روایات]] می‌گویند: پیش از [[نزول]] این آیه از پیامبر محافظت می‌شد ولی پس از نزول آن و تضمین [[خداوند]] بر [[حفظ جان]] ایشان عذر [[نگهبانان]] را خواستند و فرمودند: «بروید، خداوند من را [[حفظ]] خواهد کرد».
[[سیوطی]] از [[ابن عباس]] نقل می‌کند که از [[رسول خدا]]{{صل}} سؤال شد کدام [[آیه]] بر شما گران آمد؟ حضرت فرمود: در ایام [[موسم حج]] در [[منا]] بودم و [[مشرکان]] [[عرب]] و سایر [[مردم]] در آنجا بودند؛[[ جبرئیل]] بر من نازل شد و گفت {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان..». سوره مائده، آیه 67.</ref>.... من برخاستم و ندا دادم ای مردم چه کسی مرا [[یاری]] می‌کند تا [[پیام]] پروردگارم را برسانم و برای او [[بهشت]] باشد؟ ای مردم! بگویید: {{{عربی|لا اله الا الله}} و من [[رسول]] خدایم تا [[رستگار]] شده و [[نجات]] یابید و به بهشت روید. پس هیچ کس از مرد وزن و [[کودک]] نبود جز آنکه مرا با خاک و سنگ [[هدف]] قرار دادند و در صورتم آب دهان انداختند و گفتند: [[دروغگو]] است... تا اینکه عموی ایشان آمد و آن حضرت را از دست آنان نجات داد و آنان را به عقب راند». <ref>سیوطی، الدر المنثور، ج3، ص17؛ آلوسی، روح المعانی، ج4، ص290؛ فتح القدیر، ج2، ص61.</ref>.


== مفردات آیه ==
== مفردات آیه ==
۱۵٬۳۹۸

ویرایش