پرش به محتوا

آیه تبلیغ در تفسیر و علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۸۶: خط ۸۶:
این [[آیه]] بر اهمیت و حساسیت فراوان [[پیام]] مورد نظر دلالت می‌کند؛ زیرا تصریح دارد که در صورت [[ابلاغ]] نکردن پیام،[[ رسالت]] [[پروردگار]] به انجام نرسیده و گویی پیام، ارزشی برابر با پیام [[نبوت]] و [[رسالت]] دارد. نمی‌توان تصور کرد که پیام، در حوزه [[اعتقادی]] مانند [[توحید]] و نبوت و [[معاد]] یا موضوعی [[فقهی]] از قبیل [[احکام]] [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] بوده است؛ زیرا [[سوره مائده]] از آخرین سوره‌های نازل شده است و این [[حقایق]] پیش از آن بر [[پیامبر]] نازل و به [[مردم]] ابلاغ شده بود. می‌توان گفت که در اواخر [[حیات رسول خدا]]{{صل}} نوبت به اعلام مطلبی رسید که علاوه بر اهمیت و تازگی برای مردم، در جای خود مکمل اصل رسالت به شمار می‌رفت و آن چیزی جز طرح [[رهبری امت اسلامی]] پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} نبود.در واقع آنچه که پیامبر [[مأمور]] به ابلاغش شده بود دارای چنان اهمیتی بوده است که اگر انجام نمی‌داده سایر احکام و [[دستورات]] [[ دین]] مهمل و بی‌اثر شده و مانند جسدی فاقد [[روح]] می‌‌گشته است و آن همان [[ولایت امر]] [[امت]] است که باید به [[اذن الهی]]، [[امام]] [[حافظ دین]] و [[سرپرست]] و [[تدبیر]] کننده [[امور جامعه]] باشد و [[روایات شیعه]] و [[سنی]] نیز [[تأیید]] می‌‌کنند که آیه۶۷ سوره مائده در باره [[ولایت امام علی]]{{ع}} نازل شده است. <ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، الناشر منشورات اسماعيليان، ج۶، ص۴۶ و ۴۸.</ref>.
این [[آیه]] بر اهمیت و حساسیت فراوان [[پیام]] مورد نظر دلالت می‌کند؛ زیرا تصریح دارد که در صورت [[ابلاغ]] نکردن پیام،[[ رسالت]] [[پروردگار]] به انجام نرسیده و گویی پیام، ارزشی برابر با پیام [[نبوت]] و [[رسالت]] دارد. نمی‌توان تصور کرد که پیام، در حوزه [[اعتقادی]] مانند [[توحید]] و نبوت و [[معاد]] یا موضوعی [[فقهی]] از قبیل [[احکام]] [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] بوده است؛ زیرا [[سوره مائده]] از آخرین سوره‌های نازل شده است و این [[حقایق]] پیش از آن بر [[پیامبر]] نازل و به [[مردم]] ابلاغ شده بود. می‌توان گفت که در اواخر [[حیات رسول خدا]]{{صل}} نوبت به اعلام مطلبی رسید که علاوه بر اهمیت و تازگی برای مردم، در جای خود مکمل اصل رسالت به شمار می‌رفت و آن چیزی جز طرح [[رهبری امت اسلامی]] پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} نبود.در واقع آنچه که پیامبر [[مأمور]] به ابلاغش شده بود دارای چنان اهمیتی بوده است که اگر انجام نمی‌داده سایر احکام و [[دستورات]] [[ دین]] مهمل و بی‌اثر شده و مانند جسدی فاقد [[روح]] می‌‌گشته است و آن همان [[ولایت امر]] [[امت]] است که باید به [[اذن الهی]]، [[امام]] [[حافظ دین]] و [[سرپرست]] و [[تدبیر]] کننده [[امور جامعه]] باشد و [[روایات شیعه]] و [[سنی]] نیز [[تأیید]] می‌‌کنند که آیه۶۷ سوره مائده در باره [[ولایت امام علی]]{{ع}} نازل شده است. <ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، الناشر منشورات اسماعيليان، ج۶، ص۴۶ و ۴۸.</ref>.


=== عدم ابلاغ ولایت مساوی با تباه ساختن رسالت خدا ===
=== عدم [[ابلاغ]] [[ولایت]] مساوی با تباه ساختن [[رسالت]] [[خدا]] ===
عبارت {{متن قرآن|وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}}، نشانگر آن است که این [[پیام]] از چنان جایگاهی برخوردار است که اگر رسانده نشود، رسالتِ [[خدا]] [[ابلاغ]] نشده و تباه خواهد شد. برغم [[گمان]] برخی که ضمیر «ه» در «رسالته» را به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برمی‌گردانند، این ضمیر به خود [[خدای متعال]] برمی‌گردد. از این رو معنای این عبارت چنین می‌شود که ای [[رسول]] ما اگر آنچه را به تو ابلاغ کرده‌ایم به [[مردم]] نرسانی،[[ رسالت]] خدا را به آنها نرسانده‌ای. این نشان می‌دهد که [[دین]] با امر [[ولایت]] و [[امامت]] کامل شده و سایر [[انبیا]] نیز در این مسیر به دنبال مقدمه‌سازی برای تحقق آن بودند یعنی [[رسالت]] سایر انبیا نیز بر [[آماده‌سازی جامعه]] جهت تحقق [[ولایت الهی]] [[استوار]] شده بود بر این اساس اگر [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، آن [[فرمان]] را ابلاغ نمی‌کرد، تمام زحمات انبیا که همان [[رسالت الهی]] بود، تباه می‌گشت. <ref>مکاتبه اختصاصی امامت پدیا با محمد هادی فرقانی.</ref>.
عبارت {{متن قرآن|وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}}، نشانگر آن است که این [[پیام]] از چنان جایگاهی برخوردار است که اگر رسانده نشود، رسالتِ [[خدا]] [[ابلاغ]] نشده و تباه خواهد شد. برغم [[گمان]] برخی که ضمیر «ه» در «رسالته» را به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برمی‌گردانند، این ضمیر به خود [[خدای متعال]] برمی‌گردد. از این رو معنای این عبارت چنین می‌شود که ای [[رسول]] ما اگر آنچه را به تو ابلاغ کرده‌ایم به [[مردم]] نرسانی،[[ رسالت]] خدا را به آنها نرسانده‌ای. این نشان می‌دهد که [[دین]] با امر [[ولایت]] و [[امامت]] کامل شده و سایر [[انبیا]] نیز در این مسیر به دنبال مقدمه‌سازی برای تحقق آن بودند یعنی [[رسالت]] سایر انبیا نیز بر [[آماده‌سازی جامعه]] جهت تحقق [[ولایت الهی]] [[استوار]] شده بود بر این اساس اگر [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، آن [[فرمان]] را ابلاغ نمی‌کرد، تمام زحمات انبیا که همان [[رسالت الهی]] بود، تباه می‌گشت. <ref>مکاتبه اختصاصی امامت پدیا با محمد هادی فرقانی.</ref>.


۱۵٬۳۹۸

ویرایش