معاد در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

هفتاد نفر از [[صحابه]] [[حضرت موسی]] که خواستار [[رؤیت]] چشمی و مادی خداوند شده بوده‌اند، با [[مشاهده]] [[نور]] و [[تجلی الهی]] قالب تهی کردند؛ اما با درخواست [[موسی]] [[خداوند]] دوباره آنان را زنده نمود<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ * ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ}} «و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای [[موسی]]! ما تا [[خداوند]] را آشکارا نبینیم، به تو [[ایمان]] نمی‌آوریم و در حالی که خود می‌نگریستید آذرخش شما را فرا گرفت * باز، از پس مرگتان شما را برانگیختیم، باشد که [[سپاس]] بگزارید» [[سوره بقره]]، [[آیه]] ۵۵-۵۶؛ {{متن قرآن|وَاخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاءُ وَتَهْدِي مَنْ تَشَاءُ أَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ}} «و موسی هفتاد تن از [[قوم]] خود را برای [[میقات]] ما برگزید پس همین که زمین‌لرزه آنان را فرا گرفت (موسی) گفت: پروردگارا! اگر [[اراده]] می‌فرمودی آنان و مرا پیش از این نابود می‌کردی، آیا ما را برای آنچه برخی از [[کم‌خردان]] ما کرده‌اند نابود می‌فرمایی؟ این، جز [[آزمون]] تو نیست که با آن هرکس را بخواهی [[گمراه]] می‌داری و هرکس را بخواهی [[راهنمایی]] می‌فرمایی، تو [[سرور]] مایی پس ما را بیامرز و بر ما [[بخشایش]] آور و تو بهترین آمرزندگانی» [[سوره اعراف]]، آیه ۱۵۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[قرآن و علم کلام (کتاب)|قرآن و علم کلام]]، ص ۳۷۷</ref>

== منابع ==