معاد در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

معاد در قرآن (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۱

۱ بایت حذف‌شده ، ‏۱۶ مارس ۲۰۲۵

←‏تکوینی بودن کیفرهای اُخروی

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۱۵۳

ویرایش

@@ خط ۱۵۲: / خط ۱۵۲: @@
 ==[[تکوینی]] بودن کیفرهای اُخروی==
 [[ظاهر آیات]] متعدد در توجیه و تبیین جهنم و [[عذاب]] [[آخرت]] رویکرد تکوینی است. بر اساس این مبنا [[عذاب اخروی]] نه عذاب اعتباری و از پیش آماده و مهیا شده مثل گودالی از [[آتش]] برای [[انسان]] [[گناهکار]] در [[قیامت]]، بلکه از [[باطن]]، یعنی [[اعمال زشت]] انسان نشئت می‌گیرد و به تعبیری معلول [[تکوینی]] و به تعبیر دقیق‌تر صورت عمل [[گناه]] و پرتو آن است که به صورت تکوینی و اتوماتیک‌وار در [[قیامت]] شعله‌ور شده و [[گناهکار]] را به کام خود خواهد گرفت.
-به دیگر سخن، تمام [[اعمال]] [[دنیوی]] [[انسان]] در [[آخرت]] در شکل یک عمل تکوینی [[[عذاب]] برای [[گناهان]] و [[نعمت]] برای اعمال [[نیکو]]] ظاهر و متجسم خواهد شد که از آن به «[[تجسم اعمال]]» تعبیر می‌شود.
+به دیگر سخن، تمام [[اعمال]] [[دنیوی]] [[انسان]] در [[آخرت]] در شکل یک عمل تکوینی [[عذاب]] برای [[گناهان]] و [[نعمت]] برای اعمال [[نیکو]]] ظاهر و متجسم خواهد شد که از آن به «[[تجسم اعمال]]» تعبیر می‌شود.
 [[قرآن کریم]] در [[آیات]] متعددی اشاره و تصریح به حضور نفس [[اعمال انسان‌ها]] در [[عالم قیامت]] دارد و عذاب‌ها و کیفرهای آن‌جهانی را به خود اعمال نسبت می‌دهد. در اینجا به بعضی از این آیات اشاره می‌شود:
-#{{متن قرآن|لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«ای کافران! امروز پوزش نخواهید که تنها (برای) آنچه می‌کرده‌اید کیفر می‌بینید» سوره تحریم، آیه ۷.</ref>.
+#{{متن قرآن|لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«ای کافران! امروز پوزش نخواهید که تنها (برای) آنچه می‌کرده‌اید کیفر می‌بینید» سوره تحریم، آیه ۷.</ref>. در این [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خطاب به [[مجرمان]] می‌فرماید: شما امروز معذور نیستید، برای اینکه تنها [[کیفر]] و جزای شما نفس اعمالتان است.
-در این [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خطاب به [[مجرمان]] می‌فرماید: شما امروز معذور نیستید، برای اینکه تنها [[کیفر]] و جزای شما نفس اعمالتان است.
 #{{متن قرآن|فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}<ref>«پس هر کس همسنگ ذره‌ای نیکی ورزد، آن را خواهد دید * و هر کس همسنگ ذره‌ای بدی کند، آن را خواهد دید» سوره زلزال، آیه ۷-۸.</ref>. در این آیه شریفه به حضور خود اعمال در [[روز قیامت]] تصریح و تأکید شده است و اگر این [[آیه]] را با آیات دال بر کیفر دیدن انسان بر اثر [[رویارویی]] با خود اعمال ضمیمه کنیم، تکوینی بودن کیفر بر ما واضح می‌شود.
-#{{متن قرآن|وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و شما را جز (برای) آنچه می‌کردید کیفر نمی‌دهند» سوره یس، آیه ۵۴.</ref>.
+#{{متن قرآن|وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و شما را جز (برای) آنچه می‌کردید کیفر نمی‌دهند» سوره یس، آیه ۵۴.</ref>. در این آیه کیفرهای آخرت در نفس و ذات اعمال منحصر شده است.
-در این آیه کیفرهای آخرت در نفس و ذات اعمال منحصر شده است.
+#{{متن قرآن|إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا}}<ref>«جز این نیست که در شکم خود آتش می‌انبارند» سوره نساء، آیه ۱۰.</ref>. در این آیه، خداوند می‌‌فرماید: [[حقیقت]] اکل [[مال]] [[حرام]]، خوردن [[آتش]] است که وسیله کیفر انسان می‌شود.
-#{{متن قرآن|إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا}}<ref>«جز این نیست که در شکم خود آتش می‌انبارند» سوره نساء، آیه ۱۰.</ref>.
-در این آیه، خداوند می‌‌فرماید: [[حقیقت]] اکل [[مال]] [[حرام]]، خوردن [[آتش]] است که وسیله کیفر انسان می‌شود.
 {{متن قرآن|لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ}}<ref>«به راستی تو از این غافل بودی پس ما پرده را از (پیش چشم) تو کنار زدیم و امروز چشمت تیزنگر است» سوره ق، آیه ۲۲.</ref>.
 واقعاً که از این [حال] سخت در [[غفلت]] بودی. [ولی] ما پرده‌ات را [از جلوی چشمانت] برداشتیم و دیده‌ات امروز تیز شد.