پرش به محتوا

تواضع در سبک زندگی اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۱: خط ۱۱:
[[تواضع]] پیشه مردان و [[زنان]] [[وارسته]] از بند [[غرور]] و [[کبر]] و [[خودخواهی]] است. تواضع میوه درخت [[معرفت]] است. اگر کسی می‌پندارد که برتر از دیگران است، نه خود را به [[نیکی]] شناخته است و نه [[خدا]] را و نه [[خلق]] خدا را. هرکه بیشتر دارد شاکرتر و خاضع‌تر باشد و بیش از دیگران خود را بدهکار [[منعم]] بداند، تا نعمتش به عنایت [[حق]] فزونی یابد.
[[تواضع]] پیشه مردان و [[زنان]] [[وارسته]] از بند [[غرور]] و [[کبر]] و [[خودخواهی]] است. تواضع میوه درخت [[معرفت]] است. اگر کسی می‌پندارد که برتر از دیگران است، نه خود را به [[نیکی]] شناخته است و نه [[خدا]] را و نه [[خلق]] خدا را. هرکه بیشتر دارد شاکرتر و خاضع‌تر باشد و بیش از دیگران خود را بدهکار [[منعم]] بداند، تا نعمتش به عنایت [[حق]] فزونی یابد.


خودبزرگ‌پنداری، فرزند درخت [[پلید]] اوهام بی‌اساس [[شیطانی]] است و آدمی را از [[رحمت]] حق دور می‌سازد. هیچ کس در [[مقام]] [[انسانی]] از [[پیامبران]] و [[پیشوایان الهی]]، عارف‌تر و صدرنشین‌تر نیست، اما در میان این مردان [[رستگار]]، ذره‌ای [[تکبر]] و [[خودبینی]] و [[برتری جویی]] وجود ندارد. [[پیامبر]] ما چون [[بردگان]] می‌‌زیست و با خاکیان [[حشر]] و [[نشر]] داشت و به این کار افتخار می‌کرد.
خودبزرگ‌پنداری، فرزند درخت [[پلید]] اوهام بی‌اساس [[شیطانی]] است و آدمی را از [[رحمت]] حق دور می‌سازد. هیچ کس در [[مقام]] [[انسانی]] از [[پیامبران]] و [[پیشوایان الهی]]، عارف‌تر و صدرنشین‌تر نیست، اما در میان این مردان [[رستگار]]، ذره‌ای [[تکبر]] و [[خودبینی]] و [[برتری جویی]] وجود ندارد. [[پیامبر]] ما چون [[بردگان]] می‌‌زیست و با خاکیان [[حشر]] و نشر داشت و به این کار افتخار می‌کرد.


[[حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: «از نشانه‌های تواضع آن است که؛ به نشستن در پایین مجلس [[خرسند]] باشی، با هر کس که دیدار می‌کنی «[[سلام]]» کنی، [[مجادله]] و بگو مگو را رها کنی، اگرچه حق با تو باشد و [[دوست]] نداشته باشی به خاطر تقوایی که داری از سوی دیگران مورد [[تمجید]] و [[ستایش]] قرار گیری<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین{{عم}}، ص۸۸.</ref>.
[[حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: «از نشانه‌های تواضع آن است که؛ به نشستن در پایین مجلس [[خرسند]] باشی، با هر کس که دیدار می‌کنی «[[سلام]]» کنی، [[مجادله]] و بگو مگو را رها کنی، اگرچه حق با تو باشد و [[دوست]] نداشته باشی به خاطر تقوایی که داری از سوی دیگران مورد [[تمجید]] و [[ستایش]] قرار گیری<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین{{عم}}، ص۸۸.</ref>.
۱۳۳٬۶۱۷

ویرایش