←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = تواضع | عنوان مدخل = تواضع | مداخل مرتبط = تواضع در قرآن - تواضع در حدیث - تواضع در اخلاق اسلامی - تواضع در معارف و سیره نبوی - تواضع در معارف و سیره علوی - تواضع در معارف دعا و زیارات - تواضع در معارف و سیره سج...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[آدمی]] گرچه در [[آفرینش]] از جایگاه والایی برخوردار است و گل سرسبد است، اما این بدان معنا نیست که خود را از هر [[انسان]] دیگری [[برتر]] بداند. [[شرافت انسان]] به آن است که اولاً بزرگی مطلق را زیوری بر ذات بیهمتای [[خداوند سبحان]] بداند. ثانیاً معیارهای بزرگی را [[نیک]] بشناسد و به [[خطا]] خود را بر مقامی بلند ننشاند. ثالثاً اگر از هر [[نعمت]] [[معنوی]] یا مادی از قبیل [[ثروت]] و [[قدرت]] و [[دانش]] و اعتبار برخوردار است، آن را [[هدیه]] و [[امانت]] خداوند سبحان بداند و به سبب آن | [[آدمی]] گرچه در [[آفرینش]] از جایگاه والایی برخوردار است و گل سرسبد است، اما این بدان معنا نیست که خود را از هر [[انسان]] دیگری [[برتر]] بداند. [[شرافت انسان]] به آن است که اولاً بزرگی مطلق را زیوری بر ذات بیهمتای [[خداوند سبحان]] بداند. ثانیاً معیارهای بزرگی را [[نیک]] بشناسد و به [[خطا]] خود را بر مقامی بلند ننشاند. ثالثاً اگر از هر [[نعمت]] [[معنوی]] یا مادی از قبیل [[ثروت]] و [[قدرت]] و [[دانش]] و اعتبار برخوردار است، آن را [[هدیه]] و [[امانت]] خداوند سبحان بداند و به سبب آن فخر نفروشد و به جای [[آزردن]] دیگران، آنان را هم در منافع داشتههای خود [[شریک]] سازد و کامشان را شیرین کند، تا به کام خودش نیز شیرینتر آید. | ||
[[تواضع]] پیشه مردان و [[زنان]] [[وارسته]] از بند [[غرور]] و [[کبر]] و [[خودخواهی]] است. تواضع میوه درخت [[معرفت]] است. اگر کسی میپندارد که برتر از دیگران است، نه خود را به [[نیکی]] شناخته است و نه [[خدا]] را و نه [[خلق]] خدا را. هرکه بیشتر دارد شاکرتر و خاضعتر باشد و بیش از دیگران خود را بدهکار [[منعم]] بداند، تا نعمتش به | |||
خودبزرگپنداری، فرزند درخت [[پلید]] اوهام بیاساس [[شیطانی]] است و آدمی را از [[رحمت]] حق دور میسازد. هیچ کس در [[مقام]] [[انسانی]] از [[پیامبران]] و [[پیشوایان الهی]]، عارفتر و صدرنشینتر نیست، اما در میان این مردان [[رستگار]]، ذرهای [[تکبر]] و [[خودبینی]] و [[برتری جویی]] وجود ندارد. [[پیامبر]] ما چون [[بردگان]] میزیست و با خاکیان [[حشر]] و [[نشر]] داشت و به این کار | [[تواضع]] پیشه مردان و [[زنان]] [[وارسته]] از بند [[غرور]] و [[کبر]] و [[خودخواهی]] است. تواضع میوه درخت [[معرفت]] است. اگر کسی میپندارد که برتر از دیگران است، نه خود را به [[نیکی]] شناخته است و نه [[خدا]] را و نه [[خلق]] خدا را. هرکه بیشتر دارد شاکرتر و خاضعتر باشد و بیش از دیگران خود را بدهکار [[منعم]] بداند، تا نعمتش به عنایت [[حق]] فزونی یابد. | ||
خودبزرگپنداری، فرزند درخت [[پلید]] اوهام بیاساس [[شیطانی]] است و آدمی را از [[رحمت]] حق دور میسازد. هیچ کس در [[مقام]] [[انسانی]] از [[پیامبران]] و [[پیشوایان الهی]]، عارفتر و صدرنشینتر نیست، اما در میان این مردان [[رستگار]]، ذرهای [[تکبر]] و [[خودبینی]] و [[برتری جویی]] وجود ندارد. [[پیامبر]] ما چون [[بردگان]] میزیست و با خاکیان [[حشر]] و [[نشر]] داشت و به این کار افتخار میکرد. | |||
[[حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: «از نشانههای تواضع آن است که؛ به نشستن در پایین مجلس [[خرسند]] باشی، با هر کس که دیدار میکنی «[[سلام]]» کنی، [[مجادله]] و بگو مگو را رها کنی، اگرچه حق با تو باشد و [[دوست]] نداشته باشی به خاطر تقوایی که داری از سوی دیگران مورد [[تمجید]] و [[ستایش]] قرار گیری<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین{{عم}}، ص۸۸.</ref>. | [[حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: «از نشانههای تواضع آن است که؛ به نشستن در پایین مجلس [[خرسند]] باشی، با هر کس که دیدار میکنی «[[سلام]]» کنی، [[مجادله]] و بگو مگو را رها کنی، اگرچه حق با تو باشد و [[دوست]] نداشته باشی به خاطر تقوایی که داری از سوی دیگران مورد [[تمجید]] و [[ستایش]] قرار گیری<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین{{عم}}، ص۸۸.</ref>. | ||
[[مسیح]]{{ع}} میفرماید: «[[خداوند]] [[تواضع]] [[حقیقی]] را [[دوست]] دارد * کسی که مانند کودکِ خردسال نشود، در [[ملکوت]] خداوند داخل نخواهد شد * چون هرگاه شما از پسر کوچکی بپرسید که جامههای تو را چه کسی درست کرده؟ در جواب خواهد گفت: پدر من * هرگاه از او بپرسید خانهای که او در آن است از کیست؟ میگوید: از پدرم * اگر از او بپرسید: چه کسی به تو غذا میدهد که بخوری؟ خواهد گفت: پدر من * اما هرگاه بگویی پیشانی تو را چه کسی شکسته؟ چون پیشانیات بسته شده؟ در جواب میگوید: خودم افتادم و پیشانیام [[شکست]]»<ref>انجیل برنابا، فصل ۱۸۳.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۱۴۷</ref> | |||
[[مسیح]]{{ع}} میفرماید: «[[خداوند]] [[تواضع]] [[حقیقی]] را [[دوست]] دارد * کسی که مانند کودکِ خردسال نشود، در [[ملکوت]] خداوند داخل نخواهد شد * چون هرگاه شما از پسر کوچکی بپرسید که جامههای تو را چه کسی درست کرده؟ در جواب خواهد گفت: پدر من * هرگاه از او بپرسید خانهای که او در آن است از کیست؟ میگوید: از پدرم * اگر از او بپرسید: چه کسی به تو غذا میدهد که بخوری؟ خواهد گفت: پدر من * اما هرگاه بگویی پیشانی تو را چه کسی شکسته؟ چون پیشانیات بسته شده؟ در جواب میگوید: خودم افتادم و پیشانیام [[شکست]]»<ref>انجیل برنابا، فصل ۱۸۳.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۱۴۷.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||