بداء از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخهها
←شبهه دوم: عقیده به بدا جهت برون رفت از وعدههای محقق نشده یا ائمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۳۳: | خط ۱۳۳: | ||
این گروه جهت اثبات ادعای خود، به واکنش علامه مجلسی به سخن خواجه استناد کرده و میگوید: [[مجلسی]] نیز این پاسخ از شیخ طوسی را عجیب دانسته و آن را به عدم احاطه او بر اخبار نسبت داده است.<ref>مجلسي: بحار الأنوار: ١٢٣٫۴.</ref>.<ref>أحمد قوشتي عبد الرحيم، مقالة «البداء»، موسوعة العقيدة الإسلامية، ص 205.</ref>. | این گروه جهت اثبات ادعای خود، به واکنش علامه مجلسی به سخن خواجه استناد کرده و میگوید: [[مجلسی]] نیز این پاسخ از شیخ طوسی را عجیب دانسته و آن را به عدم احاطه او بر اخبار نسبت داده است.<ref>مجلسي: بحار الأنوار: ١٢٣٫۴.</ref>.<ref>أحمد قوشتي عبد الرحيم، مقالة «البداء»، موسوعة العقيدة الإسلامية، ص 205.</ref>. | ||
====[[شبهه]] دوم: [[عقیده]] به [[بدا]] جهت برون رفت از وعدههای محقق نشده | ====[[شبهه]] دوم: [[عقیده]] به [[بدا]] جهت برون رفت از وعدههای محقق نشده [[ائمه]]==== | ||
برخی در راستای شبهه قبل چنین گفتهاند که [[اعتقاد]] به [[بداء]] راه خروجی برای [[شیعیان]] بوده تا هر وعدهای را که ائمه دادهاند و محقق نشده، یا حوادثی برخلاف آنها رخ داده است را توجیه یا تبیین کنند. بدین منظور جهت [[اثبات]] ادعای خود عمدتا به روایاتی استناد کردهاند که از ظاهر آنها بدا و [[تغییر]] در برخی [[مصادیق امامت]] برداشت شده است. [[روایات]] ذیل نمونههایی است که در [[تأیید]] این شبهه مطرح شده است. | برخی در راستای شبهه قبل چنین گفتهاند که [[اعتقاد]] به [[بداء]] راه خروجی برای [[شیعیان]] بوده تا هر وعدهای را که ائمه دادهاند و محقق نشده، یا حوادثی برخلاف آنها رخ داده است را توجیه یا تبیین کنند. بدین منظور جهت [[اثبات]] ادعای خود عمدتا به روایاتی استناد کردهاند که از ظاهر آنها بدا و [[تغییر]] در برخی [[مصادیق امامت]] برداشت شده است. [[روایات]] ذیل نمونههایی است که در [[تأیید]] این شبهه مطرح شده است. | ||