بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۱۸: | خط ۱۱۸: | ||
# کسانی که با دین از این جهت که محدودیت آور و مانع لابالی گری آنها میشود مخالف هستند و [[دین]] را به عنوان مزاحم حیات حیوانی و [[شیطانی]] خود [[تفسیر]] کردهاند. | # کسانی که با دین از این جهت که محدودیت آور و مانع لابالی گری آنها میشود مخالف هستند و [[دین]] را به عنوان مزاحم حیات حیوانی و [[شیطانی]] خود [[تفسیر]] کردهاند. | ||
# کسانی به این دلیل که [[دین]] وسیله و ابزار [[قدرت]] شده و از آن [[سوء]] استفادههای بسیار میشود، ترجیح میدهند سخن از دین و [[ایمان]] را به کنار نهند. | # کسانی به این دلیل که [[دین]] وسیله و ابزار [[قدرت]] شده و از آن [[سوء]] استفادههای بسیار میشود، ترجیح میدهند سخن از دین و [[ایمان]] را به کنار نهند. | ||
# کسانی سخن از [[بینیازی]] [[دین]] و ایمان کرده و میگفتند با وجود [[عقل]] و [[علم]] دیگر چه نیازی به ایمان و [[معنویت]] است. [[بشریت]] با تجربهای که کسب کرده، بدون دین هم میتواند [[آسایش]] و [[امنیت]] و [[عدالت]] خود را به دست آورد و [[عقل انسان]] قادر است آنچه مایه [[سعادت]] و [[خوشبختی]] است [[درک]] کند. [[ایمان]] در بهترین حالت، به نادیده گرفتن [[رنجها]] و [[سختیها]] مبدل شده است، نه تحرک بخشیدن و برانگیختن برای فائق آمدن بر [[مشکلات]] و کسب [[زندگی]] دیگر. در صورتی که [[قرآن]] به هر سه سؤال پاسخ میدهد: هم از دین صحیح سخن میگوید و هم از [[دینی]] که ابزار دست قدرت و [[ثروت]] که بتوانند قدرت و ثروت خود را [[حفظ]] کنند<ref>ر.ک: [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]؛ [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)| فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، | # کسانی سخن از [[بینیازی]] [[دین]] و ایمان کرده و میگفتند با وجود [[عقل]] و [[علم]] دیگر چه نیازی به ایمان و [[معنویت]] است. [[بشریت]] با تجربهای که کسب کرده، بدون دین هم میتواند [[آسایش]] و [[امنیت]] و [[عدالت]] خود را به دست آورد و [[عقل انسان]] قادر است آنچه مایه [[سعادت]] و [[خوشبختی]] است [[درک]] کند. [[ایمان]] در بهترین حالت، به نادیده گرفتن [[رنجها]] و [[سختیها]] مبدل شده است، نه تحرک بخشیدن و برانگیختن برای فائق آمدن بر [[مشکلات]] و کسب [[زندگی]] دیگر. در صورتی که [[قرآن]] به هر سه سؤال پاسخ میدهد: هم از دین صحیح سخن میگوید و هم از [[دینی]] که ابزار دست قدرت و [[ثروت]] که بتوانند قدرت و ثروت خود را [[حفظ]] کنند<ref>ر.ک: [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]؛ [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)| فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص۵۷۲-۵۸۱.</ref>. | ||
هرچند دین کارکردهای بسیاری دارد. اما فایده مهم دین، معنا بخشیدن به زندگی و مشخص کردن جهت زندگی است. البته منظور از دین آن دینی است که [[معرفت]] بخش و جهت دهنده به زندگی و خردگراست، نه خردستیز. دین منطقی، با دوام و قابل [[دفاع]] است که [[حق]] و معقول و مستدل و براساس [[برهان]] باشد. از فواید مهم دین، این است که به زندگی [[انسان]] معنا و مفهوم میبخشد، زندگی [[آینده]] را از ابهام و سر درگمی بیرون میآورد؛ وعدههای دینی زندگی را برای [[آدمی]] بهتر و امیدوارتر میکند. ممکن است شخصی احساس پوچی، بیهدفی و یا بیآرمانی بکند، ولی این دین است که به [[انسانها]] [[هدف]] میدهد و مسیر زندگی آنها را مشخص مینماید. از آفات آن جلوگیری میکند تا به منجلاب نیافتد. | هرچند دین کارکردهای بسیاری دارد. اما فایده مهم دین، معنا بخشیدن به زندگی و مشخص کردن جهت زندگی است. البته منظور از دین آن دینی است که [[معرفت]] بخش و جهت دهنده به زندگی و خردگراست، نه خردستیز. دین منطقی، با دوام و قابل [[دفاع]] است که [[حق]] و معقول و مستدل و براساس [[برهان]] باشد. از فواید مهم دین، این است که به زندگی [[انسان]] معنا و مفهوم میبخشد، زندگی [[آینده]] را از ابهام و سر درگمی بیرون میآورد؛ وعدههای دینی زندگی را برای [[آدمی]] بهتر و امیدوارتر میکند. ممکن است شخصی احساس پوچی، بیهدفی و یا بیآرمانی بکند، ولی این دین است که به [[انسانها]] [[هدف]] میدهد و مسیر زندگی آنها را مشخص مینماید. از آفات آن جلوگیری میکند تا به منجلاب نیافتد. | ||
| خط ۱۴۸: | خط ۱۴۸: | ||
در معرفی دین شاخصه مهم، ارجاع به فطرت و دریافت طبیعی و [[عقلانی]] است. بر اساس [[آیات قرآن]] دین با [[فطرت]] و [[سرشت]] [[انسانها]] هماهنگ است: {{متن قرآن|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمیدانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref> فِطرت یعنی طبیعت و خصلتی که [[خداوند]] در [[آغاز آفرینش]] هر چیز از جمله [[انسان]] در آن نهاده است<ref>ر.ک: [[فرهنگ قرآن ج۱۴ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱۴]]، ص۱۹۰- ۲۲۰؛ [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]؛ [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)| فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص۵۷۲-۵۸۱؛ [[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ص۶۱۹؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۷۴-۱۷۵.</ref>. | در معرفی دین شاخصه مهم، ارجاع به فطرت و دریافت طبیعی و [[عقلانی]] است. بر اساس [[آیات قرآن]] دین با [[فطرت]] و [[سرشت]] [[انسانها]] هماهنگ است: {{متن قرآن|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمیدانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref> فِطرت یعنی طبیعت و خصلتی که [[خداوند]] در [[آغاز آفرینش]] هر چیز از جمله [[انسان]] در آن نهاده است<ref>ر.ک: [[فرهنگ قرآن ج۱۴ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱۴]]، ص۱۹۰- ۲۲۰؛ [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]؛ [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)| فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص۵۷۲-۵۸۱؛ [[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ص۶۱۹؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۷۴-۱۷۵.</ref>. | ||
[[خداوند متعال]] همۀ [[انسانها]] را به آفرینشی یکسان (که [[فطرت]] نام دارد) [[آفریده]] است. در این خصوصیت، [[مؤمن]] و [[کافر]] و [[شقی]] و سعید مشترکاند<ref>ر.ک: دانشنامه نهج البلاغه (کتاب)|دانشنامه نهج | [[خداوند متعال]] همۀ [[انسانها]] را به آفرینشی یکسان (که [[فطرت]] نام دارد) [[آفریده]] است. در این خصوصیت، [[مؤمن]] و [[کافر]] و [[شقی]] و سعید مشترکاند<ref>ر.ک: [[دانشنامه نهج البلاغه (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ص۶۱۹.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در [[مقام]] [[ستایش پروردگار]] میفرماید: «و ای آفرینندۀ [[دلها]] مطابق فطرت آنها، چه دلهای شقی و چه دلهای سعید»<ref>{{متن حدیث|وَ جَابِلَ الْقُلُوبِ عَلَی فِطْرَتِهَا شَقِیِّهَا وَ سَعِیدِهَا}}؛ [[نهج البلاغه]]، [[خطبۀ ۷۱]].</ref>. | ||
[[فطریات]] وجود انسان در دو قالب تحقق مییابند که عبارتاند از: | [[فطریات]] وجود انسان در دو قالب تحقق مییابند که عبارتاند از: | ||
| خط ۴۷۶: | خط ۴۷۶: | ||
# [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']] | # [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']] | ||
# [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']] | # [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']] | ||
# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]؛ [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)| '''فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱''']] | # [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]؛ [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)| '''فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱''']] | ||
# [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']] | # [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']] | ||