دین در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←ادیان الهی
| خط ۱۷۲: | خط ۱۷۲: | ||
"[[توحید]]" نخستین اصل است به معنای [[یگانگی خداوند]] متعال. "[[نبوت]]" به معنای [[پیامبری]] حضرت محمد{{صل}} و دیگر [[پیامبران الهی]]{{ع}}. "[[معاد]]" به معنای آن است که روزی همۀ [[مکلفان]] برای بازخواست و حساب در پیشگاه [[الهی]] گرد هم میآیند و هر کس به [[پاداش]] و [[کیفر]] خویش میرسد. "[[عدل]]" به معنای آن است که [[افعال خداوند]] متعال از سر [[دادگری]] و شایستگی است و به هیچ کس [[ستم]] نمیکند و هر چیز را در جای خویش نگاه میدارد. "[[امامت]]" بدین معناست که پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، [[دوازده امام]] [[معصوم]]{{ع}} [[منصب خلافت]] و امامت را بر عهده دارند و آنان [[منصوب]] [[خداوند]] متعالاند<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق{{ع}}، فرهنگ شیعه]]، ص۸۳-۸۴.</ref>. | "[[توحید]]" نخستین اصل است به معنای [[یگانگی خداوند]] متعال. "[[نبوت]]" به معنای [[پیامبری]] حضرت محمد{{صل}} و دیگر [[پیامبران الهی]]{{ع}}. "[[معاد]]" به معنای آن است که روزی همۀ [[مکلفان]] برای بازخواست و حساب در پیشگاه [[الهی]] گرد هم میآیند و هر کس به [[پاداش]] و [[کیفر]] خویش میرسد. "[[عدل]]" به معنای آن است که [[افعال خداوند]] متعال از سر [[دادگری]] و شایستگی است و به هیچ کس [[ستم]] نمیکند و هر چیز را در جای خویش نگاه میدارد. "[[امامت]]" بدین معناست که پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، [[دوازده امام]] [[معصوم]]{{ع}} [[منصب خلافت]] و امامت را بر عهده دارند و آنان [[منصوب]] [[خداوند]] متعالاند<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق{{ع}}، فرهنگ شیعه]]، ص۸۳-۸۴.</ref>. | ||
== | == ادیان الهی == | ||
{{اصلی|دین الهی}} | |||
بر اساس [[بینش توحیدی]] [[دین خدا]] از [[آدم]]{{ع}} تا خاتم{{صل}} یکی بیش نیست؛ منشأ، [[هدف]]، ماهیت و اصول همه آنها واحد است. محتوای [[رسالت]] همه [[انبیاء الهی]] مبتنی بر [[تسلیم]] مطلق در برابر [[خداوند متعال]] است و همه [[ادیان آسمانی]] در ظرف زمانی و مکانی خود [[اسلام]] نامیده شده و معتبرند. البته [[تأیید]] ادیان آسمانی گذشته و مشترک بودن اصول و آموزههای بنیادین آنها با [[دین اسلام]] هرگز به معنای معتبر بودن آنها در کنار دین اسلام نیست. | بر اساس [[بینش توحیدی]] [[دین خدا]] از [[آدم]]{{ع}} تا خاتم{{صل}} یکی بیش نیست؛ منشأ، [[هدف]]، ماهیت و اصول همه آنها واحد است. محتوای [[رسالت]] همه [[انبیاء الهی]] مبتنی بر [[تسلیم]] مطلق در برابر [[خداوند متعال]] است و همه [[ادیان آسمانی]] در ظرف زمانی و مکانی خود [[اسلام]] نامیده شده و معتبرند. البته [[تأیید]] ادیان آسمانی گذشته و مشترک بودن اصول و آموزههای بنیادین آنها با [[دین اسلام]] هرگز به معنای معتبر بودن آنها در کنار دین اسلام نیست. | ||