خشوع در عرفان اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←وصول به منزل خشوع قلبی و خضوع بدنی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
همچنین [[علامه مجلسی]] از کتاب [[مکارم الاخلاق]] نقل میکند که پیامبر{{صل}} در سفارشات خود به [[ابوذر غفاری]] فرمود: {{متن حدیث|يَا أَبَا ذَرٍّ اعْبُدِ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ كُنْتَ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ وَ اعْلَمْ أَنَّ أَوَّلَ عِبَادَةِ اللَّهِ الْمَعْرِفَةُ بِهِ}}<ref>مکارم اخلاق، ص۵۳۷؛ بحارالانوار، ج۷۷، ص۷۵ و ۷۶.</ref>؛ «ای [[ابوذر]]! خداوند را چنان عبادت کن که گویی او را میبینی. پس اگر او را نمیبینی بدان که او تو را میبیند و بدان که اول عبادت خداوند، [[معرفت]] به این مطلب است». | همچنین [[علامه مجلسی]] از کتاب [[مکارم الاخلاق]] نقل میکند که پیامبر{{صل}} در سفارشات خود به [[ابوذر غفاری]] فرمود: {{متن حدیث|يَا أَبَا ذَرٍّ اعْبُدِ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ كُنْتَ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ وَ اعْلَمْ أَنَّ أَوَّلَ عِبَادَةِ اللَّهِ الْمَعْرِفَةُ بِهِ}}<ref>مکارم اخلاق، ص۵۳۷؛ بحارالانوار، ج۷۷، ص۷۵ و ۷۶.</ref>؛ «ای [[ابوذر]]! خداوند را چنان عبادت کن که گویی او را میبینی. پس اگر او را نمیبینی بدان که او تو را میبیند و بدان که اول عبادت خداوند، [[معرفت]] به این مطلب است». | ||
[[امام صادق]]{{ع}} به [[اسحاق بن عمار]] فرمود: ای اسحاق! از خدا بترس گویی تو را میبیند؛ پس اگر تو خدا را نمیبینی به راستی که خداوند تو را میبیند. اگر [[شک]] داری که خداوند تو را میبیند بدان که [[کافر]] شدی و اگر [[یقین]] داری که تو را میبیند سپس آشکارا [[معصیت]] میکنی، پس تو [[خدا]] را از هر ناظر دیگری [[پایینتر]] دانستهای<ref>بحارالانوار، ج۵، ص۳۲۴.</ref>. | [[امام صادق]]{{ع}} به [[اسحاق بن عمار]] فرمود: ای اسحاق! از خدا بترس گویی تو را میبیند؛ پس اگر تو خدا را نمیبینی به راستی که خداوند تو را میبیند. اگر [[شک]] داری که خداوند تو را میبیند بدان که [[کافر]] شدی و اگر [[یقین]] داری که تو را میبیند سپس آشکارا [[معصیت]] میکنی، پس تو [[خدا]] را از هر ناظر دیگری [[پایینتر]] دانستهای<ref>بحارالانوار، ج۵، ص۳۲۴.</ref>. | ||
[[ذعلب]] | [[ذعلب الیمانی]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} پرسید: ای [[امیرمؤمنان]] آیا خدا را دیدهای؟ پس آن حضرت{{ع}} پاسخ داد: آیا [[عبادت]] میکنم کسی را که ندیدهام؟ پرسید: و چگونه دیدی؟ فرمود: چشمان با [[مشاهده]] عینی، او را [[درک]] نمیکنند، بلکه [[دلها]] با [[حقایق]] [[ایمانی]] او را درک میکنند<ref>نهجالبلاغه، خطبه ۱۷۹؛ بحارالانوار، ج۷۲، ص۲۷۹.</ref>. | ||
آن حضرت{{ع}} در جایی دیگر میفرماید: {{متن حدیث|مَا كُنْتُ أَعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَهُ}}<ref>الکافی، ج۱، ص۹۸.</ref>؛ «عبادت نمیکنم خدایی را که ندیدهام». خدا درباره اهمیت چنین نگره نسبت به خود در [[قرآن]] میفرماید: {{متن قرآن|أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى}}<ref>«آیا ندانسته است که خداوند میبیند؟» سوره علق، آیه ۱۴.</ref>. | آن حضرت{{ع}} در جایی دیگر میفرماید: {{متن حدیث|مَا كُنْتُ أَعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَهُ}}<ref>الکافی، ج۱، ص۹۸.</ref>؛ «عبادت نمیکنم خدایی را که ندیدهام». خدا درباره اهمیت چنین نگره نسبت به خود در [[قرآن]] میفرماید: {{متن قرآن|أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى}}<ref>«آیا ندانسته است که خداوند میبیند؟» سوره علق، آیه ۱۴.</ref>. | ||