پرش به محتوا

مسجد کوفه: تفاوت میان نسخه‌ها

۴۴۱ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۰ ژوئن ۲۰۱۹
(خنثی‌سازی ویرایش 185517 توسط Jaafari (بحث))
برچسب: خنثی‌سازی
خط ۱۰: خط ۱۰:


==مقدمه==
==مقدمه==
*از مکان‏‎های منسوب به [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏، مسجد کوفه است. این مکان بیشتر در روایات مربوط به عصر ظهور و حاکمیت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ وارد شده است. از روایات استفاده می‌‏شود که این مسجد، در عصر ظهور از جایگاه و پایگاه مهم و برجسته‌‏ای برخوردار است که برخی از این قرار است:
*از مکان‏‎های منسوب به [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏، [[مسجد کوفه]] است. این مکان بیشتر در [[روایات]] مربوط به [[عصر ظهور]] و [[حاکمیت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ وارد شده است. از [[روایات]] استفاده می‌‏شود که این [[مسجد]]، در [[عصر ظهور]] از [[جایگاه]] و پایگاه مهم و برجسته‌‏ای برخوردار است که برخی از این قرار است:
#'''مرکز دادرسی؛''' [[امام صادق]]{{ع}} در این‏ باره فرمود: مرکز حکومت [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} کوفه و مرکز قضاوت و دادرسی او مسجد اعظم کوفه است<ref>{{عربی|" دَارُ مُلْكِهِ‏ الْكُوفَةُ وَ مَجْلِسُ‏ حُكْمِهِ‏ جَامِعُهَا‏‏‏‏‏‏"}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''مرکز [[دادرسی]]؛''' [[امام صادق]]{{ع}} در این‏ باره فرمود: مرکز [[حکومت]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} [[کوفه]] و مرکز [[قضاوت]] و [[دادرسی]] او [[مسجد]] اعظم [[کوفه]] است<ref>{{عربی|" دَارُ مُلْكِهِ‏ الْكُوفَةُ وَ مَجْلِسُ‏ حُكْمِهِ‏ جَامِعُهَا‏‏‏‏‏‏"}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''مرکز تبلیغ دینی؛''' [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: "گویی به قائم می‏‌نگرم که بر فراز منبر مسجد کوفه است. ۳۱۳ تن یارانش در اطراف او حلقه زده‌‏اند. آنان پرچمداران و فرمانروایان خداوند بر فراز گیتی میان بندگان خدایند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ الْقَائِمِ‏ عَلَى‏ مِنْبَرِ الْكُوفَةِ وَ حَوْلَهُ‏ أَصْحَابُهُ‏ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّةَ أَهْلِ‏ بَدْرٍ وَ هُمْ‏ أَصْحَابُ‏ الْأَلْوِيَةِ وَ هُمْ‏ حُكَّامُ‏ اللَّهِ‏ فِي‏ أَرْضِهِ‏ عَلَى‏ خَلْقِهِ‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۵۸، ح ۲۵</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: "[[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} وارد کوفه می‌‏شود. سه گروه درگیر، در یک صف بر وی گرد آیند. او بر فراز منبر، خطبه می‏‌خواند و مردم، آن‏قدر اشک شوق می‏‌ریزند که متوجه سخنان او نمی‌‏شنوند"<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۴۶۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
#'''مرکز [[تبلیغ]] دینی؛''' [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: "گویی به [[قائم]] می‏‌نگرم که بر فراز [[منبر]] [[مسجد کوفه]] است. ۳۱۳ تن یارانش در اطراف او حلقه زده‌‏اند. آنان پرچمداران و [[فرمانروایان]] [[خداوند]] بر فراز [[گیتی]] میان [[بندگان]] خدایند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ الْقَائِمِ‏ عَلَى‏ مِنْبَرِ الْكُوفَةِ وَ حَوْلَهُ‏ أَصْحَابُهُ‏ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّةَ أَهْلِ‏ بَدْرٍ وَ هُمْ‏ أَصْحَابُ‏ الْأَلْوِيَةِ وَ هُمْ‏ حُكَّامُ‏ اللَّهِ‏ فِي‏ أَرْضِهِ‏ عَلَى‏ خَلْقِهِ‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۵۸، ح ۲۵</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: "[[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} وارد [[کوفه]] می‌‏شود. سه گروه درگیر، در یک صف بر وی گرد آیند. او بر فراز [[منبر]]، [[خطبه]] می‏‌خواند و [[مردم]]، آن‏قدر [[اشک]] [[شوق]] می‏‌ریزند که متوجه سخنان او نمی‌‏شنوند"<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۴۶۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
#'''محل اقامه جمعه و جماعت؛''' [[امام علی]]{{ع}} در خطبه‌‏ای طولانی، ویژگی‌‏های مسجد کوفه را چنین شمرده است: ای اهل کوفه! خداوند سبحانه و تعالی به شما نعمت‏‌هایی داده که به هیچ‏کس نداده است. از برتری محل برگزاری نماز شما این است که این‏جا خانه آدم، خانه نوح، خانه ادریس، عبادتگاه [[حضرت ابراهیم خلیل]] و عبادتگاه برادرم [[حضرت خضر]]{{ع}} بود و امروز محل عبادت و مناجات من است .... برای مسجد کوفه زمانی فرا می‏‌رسد که محل برگزاری نماز [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} از تبار من و محل عبادت هر مؤمن می‌‏شود. هیچ مؤمنی روی زمین نمی‌‏ماند، مگر این‏که به این مسجد بیاید، یا قلبش برای این مسجد پر بزند<ref>  شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۶۹۶</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود:" هنگامی که [[امام مهدی|قائم آل محمد]]{{ع}} قیام کند، پشت کوفه مسجدی بسازد کند که هزار در دارد، و خانه‏‌های کوفه به دو رود کربلا متصل می‏‌شود<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''محل اقامه [[جمعه]] و [[جماعت]]؛''' [[امام علی]]{{ع}} در خطبه‌‏ای طولانی، ویژگی‌‏های [[مسجد کوفه]] را چنین شمرده است: ای [[اهل کوفه]]! [[خداوند]] سبحانه و تعالی به شما نعمت‏‌هایی داده که به هیچ‏کس نداده است. از [[برتری]] محل برگزاری [[نماز]] شما این است که این‏جا خانه [[آدم]]، خانه [[نوح]]، خانه ادریس، عبادتگاه [[حضرت ابراهیم خلیل]] و عبادتگاه برادرم [[حضرت خضر]]{{ع}} بود و امروز محل [[عبادت]] و [[مناجات]] من است .... برای [[مسجد کوفه]] زمانی فرا می‏‌رسد که محل برگزاری [[نماز]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} از تبار من و محل [[عبادت]] هر [[مؤمن]] می‌‏شود. هیچ مؤمنی روی [[زمین]] نمی‌‏ماند، مگر این‏که به این [[مسجد]] بیاید، یا قلبش برای این [[مسجد]] پر بزند<ref>  شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۶۹۶</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود:" هنگامی که [[امام مهدی|قائم آل محمد]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[پشت کوفه]] مسجدی بسازد کند که هزار در دارد، و خانه‏‌های [[کوفه]] به دو رود [[کربلا]] متصل می‏‌شود<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''محل برگزاری کلاس‏های آموزش آیات [[قرآن]]'''؛ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} فرمود: "گویی شیعیان خود را می‏‌بینم که در مسجد کوفه خیمه زده، به مردم [[قرآن]] را آن‏گونه که نازل شده آموزش می‌‏دهند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ شِيعَتِنَا بِمَسْجِدِ الْكُوفَةِ قَدْ ضَرَبُوا الْفَسَاطِيطَ يُعَلِّمُونَ‏ النَّاسَ‏ الْقُرْآنَ‏ كَمَا أُنْزِلَ‏ أَمَا إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ كَسَرَهُ وَ سَوَّى قِبْلَتَهُ‏‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۳۱۷، ح ۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
#'''محل برگزاری کلاس‏های [[آموزش]] [[آیات]] [[قرآن]]'''؛ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} فرمود: "گویی [[شیعیان]] خود را می‏‌بینم که در [[مسجد کوفه]] [[خیمه]] زده، به [[مردم]] [[قرآن]] را آن‏گونه که نازل شده [[آموزش]] می‌‏دهند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ شِيعَتِنَا بِمَسْجِدِ الْكُوفَةِ قَدْ ضَرَبُوا الْفَسَاطِيطَ يُعَلِّمُونَ‏ النَّاسَ‏ الْقُرْآنَ‏ كَمَا أُنْزِلَ‏ أَمَا إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ كَسَرَهُ وَ سَوَّى قِبْلَتَهُ‏‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۳۱۷، ح ۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
*از موارد یاد شده استفاده می‌‏شود مسجد کوفه در عصر ظهور، از جایگاه بسیار ارزشمندی برخوردار است. به علاوه، دارای گستره بسیار زیادی است که کارکردهای فوق به راحتی در آن امکان‌‏پذیر خواهد بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
*از موارد یاد شده استفاده می‌‏شود [[مسجد کوفه]] در [[عصر ظهور]]، از [[جایگاه]] بسیار ارزشمندی برخوردار است. به علاوه، دارای گستره بسیار زیادی است که کارکردهای فوق به راحتی در آن امکان‌‏پذیر خواهد بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
*یکی از عظیم‌ترین مساجد جهان [[اسلام]]، با وسعتی بیش از ۴۰ هزار متر مربع، که از قداست خاصی برخوردار است، مسجد کوفه است. بنای مسجد در سال ۱۷ ق در زمان خلیفۀ دوم بود، [[امام علی]]{{ع}} پس از آنکه به کوفه منتقل شد، این مسجد عظیم را مقرّ اصلی خویش قرار داد و نمازها، خطبه‌ها، جلسات و تجمّع‌ها آنجا انجام می‌گرفت. فضیلت این مسجد بسیار است و نماز در آن ثواب بسیار دارد و یکی از چهار مسجدی است که توصیه شده به سفر و هجرت به آنجا و نماز خواندن در آن، مثل مسجد الحرام، مسجد النبی و مسجد الأقصی.<ref> وسائل الشیعه، ج ۳ ص ۵۲۰ و ۵۲۵</ref> در روایات است که [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} پس از ظهور، کوفه را مقرّ حکومت خویش می‌سازد و در این مسجد نماز می‌خواند و نیروها را از آنجا به شهرهای دیگر اعزام می‌کند.<ref>ارشاد، مفید، ج ۲ ص ۳۷۹</ref> [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: نماز در مسجد کوفه برابر با هزار نماز در جای دیگر است: {{عربی| صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِ الْكُوفَةِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاةٍ فِي غَيْرِهِ مِنَ الْمَسَاجِد}}<ref>وسائل الشیعه، ج ۳ ص ۵۲۶</ref> به مقتضای روایات، مسجد کوفه باغی از بوستان‌های بهشت است، هزار و هفت [[پیامبر]] در آن نماز خوانده‌اند، عصای موسی و شجرۀ یقطین و خاتم سلیمان در آن است، جوشش آب در طوفان نوح از آنجا بوده است، مسجد کوفه جایگاه و پایگاه پیامبران بوده است، [[امامان]] [[معصوم]] نیز به آن اهتمام ورزیده و در آن نماز می‌خواندند. برای عبادت در این مسجد آداب و سننی است که در کتب دعا به‌طور مفصّل آمده است.<ref>مفاتیح الجنان، اعمال مسجد بزرگ کوفه</ref> در محراب مسجد این بزرگ بود که در صبحدم نوزدهم رمضان، حضرت امیر ضربت خورد و به شهادت رسید و محراب به خون فرق [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} رنگین شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۴۳.</ref>
*یکی از عظیم‌ترین مساجد [[جهان]] [[اسلام]]، با وسعتی بیش از ۴۰ هزار متر مربع، که از [[قداست]] خاصی برخوردار است، [[مسجد کوفه]] است. بنای [[مسجد]] در سال ۱۷ ق در زمان [[خلیفۀ دوم]] بود، [[امام علی]]{{ع}} پس از آنکه به [[کوفه]] منتقل شد، این [[مسجد]] عظیم را مقرّ اصلی خویش قرار داد و نمازها، [[خطبه‌ها]]، جلسات و تجمّع‌ها آنجا انجام می‌گرفت. [[فضیلت]] این [[مسجد]] بسیار است و [[نماز]] در آن [[ثواب]] بسیار دارد و یکی از چهار مسجدی است که توصیه شده به سفر و [[هجرت]] به آنجا و [[نماز خواندن]] در آن، مثل [[مسجد الحرام]]، [[مسجد النبی]] و [[مسجد]] الأقصی.<ref> وسائل الشیعه، ج ۳ ص ۵۲۰ و ۵۲۵</ref> در [[روایات]] است که [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} [[پس از ظهور]]، [[کوفه]] را مقرّ [[حکومت]] خویش می‌سازد و در این [[مسجد]] [[نماز]] می‌خواند و نیروها را از آنجا به شهرهای دیگر اعزام می‌کند.<ref>ارشاد، مفید، ج ۲ ص ۳۷۹</ref> [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[نماز]] در [[مسجد کوفه]] برابر با هزار [[نماز]] در جای دیگر است: {{عربی| صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِ الْكُوفَةِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاةٍ فِي غَيْرِهِ مِنَ الْمَسَاجِد}}<ref>وسائل الشیعه، ج ۳ ص ۵۲۶</ref> به مقتضای [[روایات]]، [[مسجد کوفه]] [[باغی]] از بوستان‌های [[بهشت]] است، هزار و هفت [[پیامبر]] در آن [[نماز]] خوانده‌اند، [[عصای موسی]] و شجرۀ یقطین و [[خاتم سلیمان]] در آن است، جوشش [[آب]] در [[طوفان]] [[نوح]] از آنجا بوده است، [[مسجد کوفه]] [[جایگاه]] و پایگاه [[پیامبران]] بوده است، [[امامان]] [[معصوم]] نیز به آن اهتمام ورزیده و در آن [[نماز]] می‌خواندند. برای [[عبادت]] در این [[مسجد]] [[آداب]] و سننی است که در کتب [[دعا]] به‌طور مفصّل آمده است.<ref>مفاتیح الجنان، اعمال مسجد بزرگ کوفه</ref> در محراب [[مسجد]] این بزرگ بود که در صبحدم نوزدهم [[رمضان]]، [[حضرت امیر]] ضربت خورد و به [[شهادت]] رسید و محراب به [[خون]] فرق [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} رنگین شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۴۳.</ref>
 
==مسجد کوفه در موعودنامه==
==مسجد کوفه در موعودنامه==
*از مساجد معروف و مهمی که همواره مورد توجه مسلمانان بوده، مسجد شریف کوفه است. آن‌چه که سبب توجه بیشتر شیعیان به این مکان مقدس شده است؛ عنایت خاصی است که [[حضرت مهدی]] {{ع}} به این مسجد دارند. بسیاری از سعادتمندان در این مکان پربرکت، توفیق زیارت امام {{ع}} را پیدا کرده‌اند. افزون بر این براساس [[روایات]] زیادی از جمله [[روایات]] معروف "مفضل" بعد از ظهور آن حضرت، کوفه مرکز حکومت و مسجد جامع آن، مرکز قضاوت و اجرای عدالت خواهد شد. در روایتی که مفضل از [[امام صادق]] {{ع}} نقل می‌کند، درباره جایگاه مسجد کوفه در عصر ظهور چنین آمده است: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: سرور من! محل استقرار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و مکان تجمع مؤمنان پس از ظهور کجا خواهد بود؟ حضرت در جواب فرمودند: پایتخت آن حضرت کوفه و مرکز قضاوتش مسجد جامع خواهد بود...<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۱.</ref>.
*از مساجد معروف و مهمی که همواره مورد توجه مسلمانان بوده، مسجد شریف کوفه است. آن‌چه که سبب توجه بیشتر شیعیان به این مکان مقدس شده است؛ عنایت خاصی است که [[حضرت مهدی]] {{ع}} به این مسجد دارند. بسیاری از سعادتمندان در این مکان پربرکت، توفیق زیارت امام {{ع}} را پیدا کرده‌اند. افزون بر این براساس [[روایات]] زیادی از جمله [[روایات]] معروف "مفضل" بعد از ظهور آن حضرت، کوفه مرکز حکومت و مسجد جامع آن، مرکز قضاوت و اجرای عدالت خواهد شد. در روایتی که مفضل از [[امام صادق]] {{ع}} نقل می‌کند، درباره جایگاه مسجد کوفه در عصر ظهور چنین آمده است: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: سرور من! محل استقرار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و مکان تجمع مؤمنان پس از ظهور کجا خواهد بود؟ حضرت در جواب فرمودند: پایتخت آن حضرت کوفه و مرکز قضاوتش مسجد جامع خواهد بود...<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۱.</ref>.
۸۰٬۱۹۰

ویرایش