شعیب بن صالح: تفاوت میان نسخه‌ها

*شعیب بن صالح یکی از جوانمردان [[زمان ظهور]] است که پیش از [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[قیام]] می‌‌کند و [[زمینه‌ساز ظهور]] [[حضرت]] خواهد بود. در برخی [[روایات]] زادگاه او را‌ [[طالقان]] و [[قیام]] او را از [[خراسان]] و در بعضی [[روایات]] نیز [[قیام]] او را از [[ری]] دانسته‌اند. [[محمد بن حنفیه]] [[روایت]] می‌‌کند که گروهی از [[خراسان]] با [[پرچم‌های سیاه]] [[قیام]] می‌‌کنند‌ که لباس‌هایی سفید بر تن دارند. پیشایش آنان مردی خواهد بود به نام شعیب بن صالح. او از [[قبیله]] [[بنی‌تمیم]] است. او به همراه سپاهش، [[سفیانی]] را [[شکست]] می‌‌دهد و به‌ [[بیت‌المقدس]] می‌‌رود و زمینه [[سلطنت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} را آماده می‌‌کند. سیصد نفر‌ از اهالی [[شام]] ([[سوریه]]) به او خواهند پیوست. او پس از شش سال در [[زمان قیام]] حضرت‌ [[مهدی]]{{ع}} به ایشان می‌‌پیوندد و [[حکومت]] خود را [[تسلیم]] [[حضرت]] خواهد نمود. اما در روایتی دیگر می‌‌فرماید: مردی به نام شعیب بن صالح از "[[ری]]" [[قیام]] می‌‌کند. او‌ مردی بدون ریش و چهارشانه است و چهره‌ای گندم گون دارد. او لشکری چهار هزار‌ نفری دارد که همگی با پرچم‌هایی سیاه و لباس‌هایی سفید خواهند بود. آنان بسترسازان‌ [[ظهور]] [[حضرت]] هستند و هر کسی که با آنان به [[جنگ]] برخیزد، فرار کرده یا کشته خواهد‌ شد. او در [[زمان ظهور]] [[پرچم‌دار]] [[حضرت]] خواهد بود<ref>ملاحم، ص ۱۳۷ و ۵۳ و ۵۲.</ref>.  

*در [[روایات]] زیادی از [[قیام]] گروهی با [[پرچم‌های سیاه]] از طرف [[خراسان]] اشاره نموده‌اند. این گروه گاهی با نام [[سید حسنی]] تعیین شده است. [[قیام]] شعیب بن صالح در برخی‌ [[روایات]] [[قیام]] جداگانه یاد شده و در برخی [[روایات]] نیز [[قیام]] او را همراه [[قیام]] پرچم‌های‌ سیاه یا همان [[خراسانی]] فرموده‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: [[جوانی]] بنی‌هاشمی از سوی [[خراسان]] [[قیام]] می‌‌کند، او روی دست‌ راست خود یک خال دارد و (با [[ترس]] و [[امدادهای الهی]]) [[یاری]] می‌‌شود. پرچم‌هایی سیاه‌ رنگ خواهد داشت و پیشاپیش او شعیب بن صالح است که با [[لشکر سفیانی]] (در [[کوفه]]) به [[نبرد]] می‌‌پردازد و آنان را [[شکست]] داده و فراری می‌‌دهد<ref>همان.</ref>. [[عمار یاسر]] فرمود: [[سفیانی]] به [[کوفه]] یورش برده و [[یاران]] و [[شیعیان]] [[محمد]] و آل‌ [[محمد]]{{صل}} را به [[قتل]] می‌‌رساند. هر مردی که یکی از نام‌های [[ائمه]]{{عم}} بر او نهاده شده‌ باشد کشته می‌‌شود، سپس [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[قیام]] نموده و علم‌داری سپاهش را به‌ شعیب بن صالح می‌‌سپارد و او با [[سفیانی]] [[نبرد]] کرده و او را [[شکست]] می‌‌دهد<ref>غیبت طوسی: ص ۲۷۹.</ref>.‌