وحی در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[نظریه ]][[حکمای اسلامی]]: اینان می‌‌گویند: [[روح]] ما دارای دو وجهه است: یک وجهه آن، همین وجهه [[طبیعت]] است. [[علوم]] معمولی‌ای که [[بشر]] از راه حواس می‌‌گیرد. ولی [[روح]] [[انسان]] دارای وجهه دیگری نیز می‌‌باشد که آن وجهه با همان [[جهان]] مابعدالطبیعه سنخیت می‌‌یابد. به هر نسبت که [[روح]] در آن وجهه ترقی کند، می‌‌تواند با ماورای [[طبیعت]] تماس‌های بیشتری داشته باشد.

*در باب [[وحی]]، ابتدا [[روح]] [[پیغمبر]] [[صعود]] می‌‌کند و میان او و حقایقی که در [[جهان]] دیگر وجود دارد، تلاقی صورت می‌‌گیرد. [[روح]] [[پیغمبر]] با استعداد خاصی که داراست، حقایق را در عالم معقولیت و کلیت می‌‌گیرد. این حقایق از آنجا [[نزول]] می‌‌کند و به مشاعر [[پیغمبر]] پایین می‌‌آید و [[لباس]] محسوسیت می‌‌پوشد، معنای [[نزول وحی]] همین است. به این طریق هر سه جنبه "درونی بودن"، "بیرونی بودن" و "[[الهی بودن وحی]]" توجیه می‌‌شود.

==[[تجربه دینی]] و [[وحی]]==