←مبنای ششم: غفلت
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
*[[امام]]{{ع}} در دعاهای بیستم، بیست و یکم، بیست و هشتم و پنجاهم و دعاهای بسیار دیگر بیاناتی دارد که به خداخواهی و [[خداجویی]] [[انسان]] اشاره میکند<ref>علی اصغر ابراهیمیفر، مبانی، اصول، روشها و اهداف تربیتی در صحیفه سجادیه، معرفت، ۵۷ شهریور ۸۱، ص۳۱.</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص:۹۱.</ref> | *[[امام]]{{ع}} در دعاهای بیستم، بیست و یکم، بیست و هشتم و پنجاهم و دعاهای بسیار دیگر بیاناتی دارد که به خداخواهی و [[خداجویی]] [[انسان]] اشاره میکند<ref>علی اصغر ابراهیمیفر، مبانی، اصول، روشها و اهداف تربیتی در صحیفه سجادیه، معرفت، ۵۷ شهریور ۸۱، ص۳۱.</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص:۹۱.</ref> | ||
== مبنای ششم: [[غفلت]]== | == مبنای ششم: [[غفلت]]== | ||
*[[امام]]{{ع}} در دعای سی و چهارم عبارت چهارم میفرمایند: "و وقت در سعی و کوشش برای [[توبه]] را نزدیک گردان؛ و ما را از جانب خود به [[غفلت]] و [[نادانی]] گرفتار مکن (به خود وامگذار) چون ما به سوی تو خواهان ([[امیدوار]] به [[عفو و گذشت]] تو) و از [[گناهان]] | *[[امام]]{{ع}} در دعای سی و چهارم عبارت چهارم میفرمایند: "و وقت در سعی و کوشش برای [[توبه]] را نزدیک گردان؛ و ما را از جانب خود به [[غفلت]] و [[نادانی]] گرفتار مکن (به خود وامگذار) چون ما به سوی تو خواهان ([[امیدوار]] به [[عفو و گذشت]] تو) و از [[گناهان]] [[توبه]] کنندهایم"<ref>{{متن حدیث| وَ قَرِّبِ الْوَقْتَ فِيهِ، وَ لَا تَسُمْنَا الْغَفْلَةَ عَنْكَ، إِنَّا إِلَيْكَ رَاغِبُونَ، وَ مِنَ الذُّنُوبِ تَائِبُونَ}}</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص:۹۱.</ref> | ||
*البته این مبنا را میتوان با مبنای قبلی، یعنی [[خداجویی]] یکجا مورد بررسی قرار داد. | *البته این مبنا را میتوان با مبنای قبلی، یعنی [[خداجویی]] یکجا مورد بررسی قرار داد. | ||
*[[غفلت]] [[انسان]]، موجب [[انحراف]] و از دست دادن [[فرصتها]] و سقوط و [[هلاکت]] او میشود تا حدی که [[انسان]]، [[خدا]] و خویشتن و اهداف عالیه خویش را فراموش میکند. برای اینکه [[دنیا]] و زیباییهای [[فریبنده]] آن، او را مدهوش میکند و [[قدرت]] و [[درک]] و تشخیص را از او میگیرد<ref>ر.ک: علی اصغر ابراهیمیفر، مبانی، اصول، روشها و اهداف تربیتی در صحیفه سجادیه، معرفت، ۵۷ شهریور ۸۱، ص۳۲.</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص:۹۲.</ref> | *[[غفلت]] [[انسان]]، موجب [[انحراف]] و از دست دادن [[فرصتها]] و سقوط و [[هلاکت]] او میشود تا حدی که [[انسان]]، [[خدا]] و خویشتن و اهداف عالیه خویش را فراموش میکند. برای اینکه [[دنیا]] و زیباییهای [[فریبنده]] آن، او را مدهوش میکند و [[قدرت]] و [[درک]] و تشخیص را از او میگیرد<ref>ر.ک: علی اصغر ابراهیمیفر، مبانی، اصول، روشها و اهداف تربیتی در صحیفه سجادیه، معرفت، ۵۷ شهریور ۸۱، ص۳۲.</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص:۹۲.</ref> | ||