جنگ صفین در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[معاویه]] که [[احساس]] خطر کرد به پیشنهاد ### [[313]]###، [[نیرنگ]] "[[قرآن]] بر نیزه‌کردن" را به کار بست و عده‌ای ساده [[لوح]] در [[سپاه امام]]، [[فریب]] خوردند و دست از [[جنگ]] کشیدند. تعدادشان به ۲۰ هزار نفر می‌رسید و در رأس آنان [[اشعث بن قیس]] بود که [[فتنه‌انگیزی]] می‌کرد. میان [[سپاه امام]] [[اختلاف]] ایجاد شد و قُرّاء گفتند: "او ما را به [[قرآن]] می‌خواند و باید بپذیریم." [[امام]]{{ع}} فرمود: "این [[حیله]] است"، اما آنان نپذیرفتند. [[امام]]{{ع}} به [[مالک اشتر]] [[پیام]] داد که برگردد. او نزدیک خیمة [[معاویه]] بود با [[تأسف]] فراوان برگشت و کار به [[حکمیّت]] و [[مصالحه]] کشیده شد، حکمیّتی که بر آن [[حضرت]] [[تحمیل]] شد<ref>ر. ک: موسوعة الإمام علی بن ابی طالب، ج ۵؛ دانشنامۀ امام علی، ج ۹؛ بحار الأنوار، ج ۳۲ ص ۳۶۵ و ۴۴۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج ۸، امام علی بن ابی طالب عقّاد، ج ۴؛ مروج الذهب، ج ۲ ص ۳۷۴، تاریخ طبری و کامل ابن اثیر، حوادث سال ۳۷.</ref>.<ref>ر.ک: دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص ۲۶۰؛ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۱۸۶.</ref>