←کافر
(←مقدمه) |
(←کافر) |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
*معنای اصلی کلمه "کفر"، عبارت از "رد و عدم اعتنا به چیزی است و از آثار آن معنا، پوشاندن و محو کردن است"<ref>التحقیق، ج۱۰، ص۷۹، کلمه کفر.</ref>. | *معنای اصلی کلمه "کفر"، عبارت از "رد و عدم اعتنا به چیزی است و از آثار آن معنا، پوشاندن و محو کردن است"<ref>التحقیق، ج۱۰، ص۷۹، کلمه کفر.</ref>. | ||
*[[کفر]] دارای مراحلی، شدت و [[ضعف]] است که شدید آن، رد و توجه نکردن به [[دستور]] صریح [[خدای متعال]] است که [[شیطان]] [[امر]] [[سجده]] بر [[حضرت آدم]]{{ع}} را رد کرد و علناً با امر حکیمانه [[پروردگار]] عالَم [[مخالفت]] کرد و از انجام آن [[دستور]]، خودداری ورزید و با آن عمل و گفتارش، متصّف به صفت [[کفر]] شد و از [[کافران]] گردید. | *[[کفر]] دارای مراحلی، شدت و [[ضعف]] است که شدید آن، رد و توجه نکردن به [[دستور]] صریح [[خدای متعال]] است که [[شیطان]] [[امر]] [[سجده]] بر [[حضرت آدم]]{{ع}} را رد کرد و علناً با امر حکیمانه [[پروردگار]] عالَم [[مخالفت]] کرد و از انجام آن [[دستور]]، خودداری ورزید و با آن عمل و گفتارش، متصّف به صفت [[کفر]] شد و از [[کافران]] گردید. | ||
*از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده: اولین کفری که در عالم [[خلقت]]، تحقق یافت، [[کفر]] [[شیطان]] بود: | *از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده: اولین کفری که در عالم [[خلقت]]، تحقق یافت، [[کفر]] [[شیطان]] بود: {{متن حدیث|مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله{{ع}} وَ سُئِلَ عَنِ الْكُفْرِ وَ الشِّرْكِ أَيُّهُمَا أَقْدَمُ فَقَالَ الْكُفْرُ أَقْدَمُ وَ ذَلِكَ أَنَّ إِبْلِيسَ أَوَّلُ مَنْ كَفَرَ وَ كَانَ كُفْرُهُ غَيْرَ شِرْكٍ لِأَنَّهُ لَمْ يَدْعُ إِلَی عِبَادَةِ غَيْرِ [[الله]] وَ إِنَّمَا دَعَا إِلَی ذَلِكَ بَعْدُ فَأَشْرَكَ}}<ref>الکافی، ج۲، ص۳۸۶، ح۸؛ بحارالانوار، ج۱۱، ۱۴۹، باب ۲، ح۲۳ وسائلالشیعة، ج۱، ص۳۱، باب ۲، ح۴۳.</ref>.<ref>[[عبدالله حقجو|حقجو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۵-۳۲۶.</ref> | ||
{{متن حدیث|مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله{{ع}} وَ سُئِلَ عَنِ الْكُفْرِ وَ الشِّرْكِ أَيُّهُمَا أَقْدَمُ فَقَالَ الْكُفْرُ أَقْدَمُ وَ ذَلِكَ أَنَّ إِبْلِيسَ أَوَّلُ مَنْ كَفَرَ وَ كَانَ كُفْرُهُ غَيْرَ شِرْكٍ لِأَنَّهُ لَمْ يَدْعُ إِلَی عِبَادَةِ غَيْرِ [[الله]] وَ إِنَّمَا دَعَا إِلَی ذَلِكَ بَعْدُ فَأَشْرَكَ}}<ref>الکافی، ج۲، ص۳۸۶، ح۸؛ بحارالانوار، ج۱۱، ۱۴۹، باب ۲، ح۲۳ وسائلالشیعة، ج۱، ص۳۱، باب ۲، ح۴۳.</ref>.<ref>[[عبدالله حقجو|حقجو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۵-۳۲۶.</ref> | |||
===[[فاسق]] و عِصیانگر=== | ===[[فاسق]] و عِصیانگر=== | ||
*{{متن قرآن|فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که به فرشتگان گفتیم برای آدم فروتنی کنید! (همه) فروتنی کردند جز ابلیس که از پریان بود و از فرمان پروردگارش سر پیچید» سوره کهف، آیه ۵۰.</ref>. | *{{متن قرآن|فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که به فرشتگان گفتیم برای آدم فروتنی کنید! (همه) فروتنی کردند جز ابلیس که از پریان بود و از فرمان پروردگارش سر پیچید» سوره کهف، آیه ۵۰.</ref>. | ||