اجرای دین در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

اجرای دین در کلام اسلامی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۳۲

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۳۷۰

ویرایش

@@ خط ۲۱: / خط ۲۱: @@
 مرحوم [[شیخ طوسی]] بر اساس همین [[باور]] عمیق به چنین شأنی،  آشنایی با [[سیاست]] و [[تدبیر]] [[امت]] را یکی از امور لازم برای [[امام]] می‌داند.<ref>همو،  تمهید الأصول فی علم الکلام،  تصحیح عبدالمحسن مشکوة الدینی،  ص۳۵۹.</ref> همچنین او [[امام]] را اعقل [[الناس]] برمی‌شمارد و تصریح می‌کند که مقصود از اعقل،  عالم‌ترین [[مردم]] به [[سیاست]] است.<ref>همو،  الاقتصاد الهادی الى الرشاد،  تحقیق حسن سعید،  ص۱۹۳.</ref>
-[[شیخ طوسی]] گاه برای [[تبیین]] این [[شأن]] از برخی [[آیات قرآن]] نیز بهره می‌گیرد. برای نمونه،  آن‌گاه که در پی [[تبیین]] تفاوت میان [[نبی]] و امام است،  با اشاره به [[آیه]] {{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِیهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَکمْ طَالُوتَ مَلِکا قَالُواْ أَنَّى یکونُ لَهُ الْمُلْک عَلَینَا}}<ref>بقره (۲)،  ۲۴۷.</ref> بیان می‌کند که [[وظیفه پیامبر]] [[تدبیر امور]] خلایق و [[جنگ با دشمنان]] نیست. بلکه این امور از [[شئون امام]] است. ازاین‌رو تنها برخی [[پیامبران]]،  [[امام]] به شمار می‌آیند و از [[آیه]] {{متن قرآن|اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«و ما با موسی سی شب وعده نهادیم و با ده شب دیگر آن را کامل کردیم و میقات پروردگارش در چهل شب کمال یافت و موسی به برادر خویش هارون گفت: در میان قوم من جانشین من شو و به سامان دادن (امور) بپرداز و از راه و روش تبهکاران پیروی مکن!» سوره اعراف، آیه ۱۴۲.</ref>[[ثابت]] می‌شود که [[حضرت هارون]]{{ع}} یکی از پیامبرانی است که [[وظیفه]] [[تدبیر امور]] [[امت]] را نیز بر عهده داشت.<ref>محمد بن حسن طوسی،  الرسائل العشر،  ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>
+[[شیخ طوسی]] گاه برای [[تبیین]] این [[شأن]] از برخی [[آیات قرآن]] نیز بهره می‌گیرد. برای نمونه،  آن‌گاه که در پی [[تبیین]] تفاوت میان [[نبی]] و امام است،  با اشاره به [[آیه]] {{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِیهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَکمْ طَالُوتَ مَلِکا قَالُواْ أَنَّى یکونُ لَهُ الْمُلْک عَلَینَا}}<ref>بقره (۲)،  ۲۴۷.</ref> بیان می‌کند که [[وظیفه پیامبر]] [[تدبیر امور]] خلایق و [[جنگ با دشمنان]] نیست. بلکه این امور از [[شئون امام]] است. ازاین‌رو تنها برخی [[پیامبران]]،  [[امام]] به شمار می‌آیند و از [[آیه]] {{متن قرآن|اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«و ما با موسی سی شب وعده نهادیم و با ده شب دیگر آن را کامل کردیم و میقات پروردگارش در چهل شب کمال یافت و موسی به برادر خویش هارون گفت: در میان قوم من جانشین من شو و به سامان دادن (امور) بپرداز و از راه و روش تبهکاران پیروی مکن!» سوره اعراف، آیه ۱۴۲.</ref>ثابت می‌شود که [[حضرت هارون]]{{ع}} یکی از پیامبرانی است که [[وظیفه]] [[تدبیر امور]] [[امت]] را نیز بر عهده داشت.<ref>محمد بن حسن طوسی،  الرسائل العشر،  ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>
 وی همچنین با استناد به [[روایات]]،  [[ائمه اطهار]]{{عم}} را مصادیق [[آیه اولی الامر]] می‌داند<ref>همو،  التبیان،  ج۳،  ص۲۲۶-۲۲۷.</ref> که به نظر می‌رسد مقصود او [[شأن]] [[حاکمیت]] [[اجتماعی]] است.