ابداع: تفاوت میان نسخه‌ها

==مفهوم‌شناسی==

ابداع در لغت یعنی ایجاد ابتکاری و انجام کاری که از روی نمونه‌ای دیگر نبوده است<ref>قاموس قرآن، ج2، ص171</ref>. این واژه یکی از [[صفات الهی]] است، به معنای ایجاد و [[آفرینش]] موجودات است بدون الگوی قبلی<ref>جمعی از نویسندگان، دانشنامه کلام اسلامی، ماده «ابداع».</ref>، بلکه {{عربی|و اخترعهم علی مشیته اختراعا}}؛ “آنها را بر طبق [[مشیت]] خودش اختراع کرد”<ref>مجموعه آثار شهید مطهری، ج۳، ص۶۰۸.</ref>. در ابداع موجود ایجاد می‌شود بدون نیاز به ابزار، ماده، زمان و مکان و این امکان تنها به [[خداوند]] اختصاص دارد<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ماده «بدع».</ref>.<ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۱۹؛ [[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۵۲.</ref>

==تفاوت ابداع و احداث==

ابداع یعنی ایجاد، بدون وجود الگوی قبلی؛ اما "احداث" یعنی ایجاد چیزی از روی شیء دیگر که آنرا "[[تکوین]]" هم می‌گویند. [[حکما]] قائل هستند هیچ چیز در [[طبیعت]] ابداعی نیست؛ همه [[تکوینی]] و احداثی هستند؛ اما اشیایی نیز ابداعی‌اند و در [[حقیقت]]، ایجادشان صرف ایجاد است، نه ایجاد شیء از شیء. در مورد [[طبیعت]] اگر همه موجودات و کل آنرا در نظر بگیریم، نسبت به خداوند ابداعی است. [[طبیعت]] از چیزی به وجود نیامده و برای آفریدن آن ماده و الگوی قبلی وجود نداشته است<ref>شهید مطهری، الهیات شفا، ج۲، ص۱۲۱.</ref><ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۱۹.</ref>.