نیایش پنجم: تفاوت میان نسخه‌ها

[[اسلام]] [[دینی]] است [[اجتماعی]] و بخش بزرگی از [[آیات]] کتاب این [[دین]] یعنی [[قرآن]] را مسائل اجتماعی تشکیل می‌دهد. بر این اساس، [[مسلمانان]] پیوسته در [[اندیشه]] یکدیگرند و هر [[صبح و شام]] در [[نماز]] خود به صورت جمع [[دعا]] می‌کنند و به جای "من" کلمه "ما" را به کار می‌برند: {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref>. و در پایان نماز می‌گویند: {{متن حدیث|السَّلَامُ‏ عَلَيْنَا وَ عَلَى‏ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}}، [[سلام]] بر ما و [[بندگان]] [[شایسته]] [[خدا]]. بسیاری از دعاهای قرآن با ربنا شروع می‌شود و ما را به [[مسئولیت]] و پیوندهای اجتماعی‌مان متذکر می‌شود. نکته مهم دیگر این است که برای خود و دوستانمان چگونه دعا کنیم و برای آنها از خدا چه بخواهیم؟ زیرا خواسته‌های هر کس نشانه [[تفکر]] و [[آرمان]] و [[همت]] اوست. [[امام]] در این دعا به ما می‌آموزد که [[شناخت خدا]] هدفی است که در پرتو آن می‌توان به همه مطلوب‌ها رسید.