تشخیص ولی فقیه: تفاوت میان نسخه‌ها

بعضی از [[امور اجتماعی]] [[ساده]] و معمولی هستند؛ به طوری که که [[تصمیم‌گیری]] در مورد آن، [[دشواری]] چندانی ندارد و با محاسبات عاقلانه معمولی، درباره آن، اظهارنظر نموده و تصمیم‌گیری کنند عموم مردم می‌توانند و از آنجا که این امور، مسائلی همه [[فهم]] و عرفی‌اند، همه افراد جامعه می‌توانند با تکیه بر اطلاعات و دانسته‌های فردی و یا از [[راه]] مطالعه، فحص و تحقیق، نسبت به موضوع [[آگاهی]] یافته، در هنگام تصمیم‌گیری، گزینه مناسب را [[انتخاب]] کنند؛ اما گاه اموری هستند که پیچیده و غامض‌اند و به عنوان مسائل “خاص و تخصصی” از ظرایف و دقایق ویژه‌ای برخوردارند که اکثر قریب به اتفاق افراد جامعه نسبت به آنها آشنایی ندارند و نیز از طریق معمول، آگاهی نسبت به آن امور برای آنها مقدور و ممکن نیست و تنها عده‌ای معدود و خاص [[قادر]] به [[شناخت]] این دسته از امور تخصصی هستند.

[[مدیریت]] و [[تدبیر]] رهبری نیز مسائلی نیستند که با [[قواعد]] [[علم]] مدیریت و [[علوم سیاسی]] رایج به [[راحتی]] قابل ارزیابی باشند؛ چون رهبری، [[نظام]] را بر [[اساس اسلام]] و با اهداف و [[ارزش‌های الهی]] برگرفته از [[متون دینی]]، [[هدایت]] و رهبری می‌کند و باید نحوه مدیریت و [[سیاست]] او، در مقایسه با ارزش‌های [[اسلامی]] و قواعد و معیارهای مکتبی سنجیده شود؛ بنابراین تشخیص متخصصین فعلی [[علوم]] مدیریت و سیاست، به [[دلیل]] ناهماهنگی برخی پیش‌فرض‌های این علوم با [[ارزش‌های مکتبی]] و تکیه این [[دانش‌ها]] بر پاره‌ای از باورهای ناصحیح و احیاناً غیر اسلامی، آنها نمی‌توانند [[حجیت شرعی]] وجود یا عدم این ملاک‌ها را در مورد [[مقام ولایت]] [[فقیه]] تمام کنند؛ همچنین نمی‌توان ویژگی‌های [[رهبری]] را تفکیک نمود و هر کدام از ویژگی‌ها را گروهی از خبرگان تشخیص دهند مثلاً: عده‌ای [[اجتهاد]]، [[عدالت]] و تقوای رهبری و عده‌ای دیگر [[مدیریت]] و [[تدبیر]] او را ارزیابی کنند؛ در نتیجه باید خبرگان تشخیص رهبری، علاوه بر اجتهاد، سایر توانایی‌های تشخیص رهبری را نیز، اعم از [[بینش سیاسی]] - [[اجتماعی]]، [[تقوا]] و عدالت، آشنایی با مبانی اداره و تدبیر [[نظام اسلامی]] را، دارا باشند تا با [[بهترین]] وضعیت، یعنی شکل‌گیری خبرگان و [[انتخاب]] آنها، فردی که صلاحیت و [[شایستگی]] رهبری را داشته باشد، زمام امور را به دست گیرد.