حقیقت نبوت: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[زندگی اجتماعی]] [[نیازمند]] قانونگذاری عالم و [[عادل]] است؛

# [[شارع]] و قانونگذار باید دارای ویژگی باشد که [[مردم]] از [[قانون]] وی [[اطاعت]] کنند؛ یعنی باید از امتیاز [[معجزه]] برخوردار باشد تا معلوم گردد، این [[قوانین]] از سوی خداست<ref> الاشارات و التنبیهات، ج ۳ ص ۳۷۱؛ الهیات شفا ص۴۴۱؛ النجاه، ص ۷۰۸.</ref>.

* [[ابن سینا]] می‌فرماید: "کسی می‌‌تواند به [[مقام]] [[نبوت]] برسد که از لحاظ [[عقل نظری]] به مرتبه [[عقل]] مستفاد برسد و تمام حقایق [[عالم هستی]] را با وجود [[عینی]] خود دریابد و خود نوعی عالم [[علمی]] شبیه عالم [[عینی]] شده و از [[قدرت]] حدسی برخوردار باشد و یا به تعبیر [[قرآن کریم]]: {{متن قرآن|يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى نُورٍ }}<ref> نزدیک است روغن آن هر چند آتشی بدان نرسیده برفروزد، نوری است فرا نوری؛ سوره نور، آیه:۳۵.</ref> باشد؛ یعنی به گونه‌ای باشد که گویا بدون [[آموزگار]] به حقایق [[علوم]] [[دست]] می‌یابد. این نوعی از [[نبوت]] بلکه بالاترین نیروی [[نبوت]] است و سزاوار است که این نیرو قوۀ قدسی نامیده شود"<ref>الشفاء الطبیعیات، ج ۲، کتاب نفس، مقاله ۵، فصل ۶، ص۲۲۱.</ref>.

*به لحاظ [[عقل عملی]] به کلی معتقدند، [[انسان کامل]] یا [[نبی]] و [[پیامبر]] از [[مقام]] و منزلتی برخوردار است که [[عالم هستی]] به منزله [[بدن]] و او به منزله نفس عالم است؛ یعنی همانطور که نفس، [[بدن]] را [[تدبیر]] می‌‌کند، [[پیامبر]] نیز می‌تواند با [[قدرت]] قاهرۀ [[معنوی]] و [[روحی]] خود در عالم [[تصرف]] کند و از این [[راه]] برای [[اثبات]] [[نبوت]] خویش [[معجزه]] بیاورد<ref> آموزه‌های عرفانی، ص۱۷۴.</ref>.