حسن سلوک در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#در [[آیه]] رعد، به واسطه صبر و شکیبایی‌شان، ملایکه بر آنان [[درود]] فرستاده و عالی بودن خانه آخرت را به آنان مژده می‌دهند: {{متن قرآن|سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ}}<ref>«درود بر شما به شکیبی که ورزیده‌اید که فرجام آن سرای، نیکوست!» سوره رعد، آیه ۲۴.</ref>.

#و در آیه ۵۴ [[قصص]]، خبر می‌دهد از اینکه به آنان به واسطه صبرشان، دو بار [[پاداش]] می‌دهند: {{متن قرآن|أُولَئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوا وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ}}<ref>«آنانند که پاداششان برای شکیبی که ورزیده‌اند دو بار به آنان داده می‌شود و بدی را با نیکی دور می‌سازند و از آنچه روزیشان کرده‌ایم می‌بخشند» سوره قصص، آیه ۵۴.</ref>.

#در صورتی که دافع سیئه، شخص مسیئی باشد که بخواهد سینه را از نفس خویش دفع نماید، [[قرآن کریم]] طرقی را ارائه نموده، از جمله:

##با انجام دادن [[حسنات]]، [[سیئات]] را از بین ببرد: قوله تعالی: {{متن قرآن|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>.

# [[هدف]] و موضوع هدف؛ یعنی دعوت به سوی خدای تعالی، در بدو امر مشخص می‌شود: {{متن قرآن|هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ}}: این راه من است که به سوی خدای تعالی دعوت کنم.

#این دعوت، بر اساس بینش و بصیرت کامل است: {{متن قرآن|عَلَى بَصِيرَةٍ}}.

# پیروان پیامبر{{صل}} که [[دعوت]] کننده به سوی خدای تعالی هستند، باید با [[ایمان]]، [[مخلص]] و مبرای از [[شرک]] باشند، و دعوت آنان هم به سوی خدای تعالی، بر اساس [[توحید]] باشد؛ زیرا در [[آیه شریفه]]: اولاً، پیامبر{{صل}} تنریه [[خدا]] می‌کند: {{متن قرآن|سُبْحَانَ اللَّهِ}}، و ثانیاً، در [[تأیید]] نسبت به آن [[تنزیه]]، خود را مبرای از شرک معرفی می‌کند: “{{متن قرآن|وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۵۸۸.</ref>