حق اطاعت: تفاوت میان نسخه‌ها

==اهمیت و [[جایگاه]] [[اطاعت]]==

*[[ولایت اهل بیت]] جز با [[اطاعت]] از آنان به دست نمی‌آید. [[ولایت]] بدون [[اطاعت]] تنها موجب [[تخفیف]] [[عذاب اخروی]] است نه موجب [[تقرب به خداوند]]. [[اهل بیت]]{{عم}} مکرر در سخنانشان به [[شیعیان]] و [[یاران]] توصیه می‌کردند که [[ولایت]] ما با [[اطاعت]] همراه است تنها به [[ولایت]] ما [[امیدوار]] نباشید بلکه [[اهل]] عمل نیز باشید.

*[[جابر]] از [[امام باقر]]{{ع}} [[نقل]] می‌کند که [[امام]] فرمودند: [[شیعه]] کسی است که دارای [[تقوای الهی]] و [[مطیع]] [[فرمان الهی]] باشد بعد فرمود: "هر کسی [[فرمان خدا]] را برد او ولی و [[دوست]] ما است و هر کس [[نافرمانی خدا]] را نماید او [[دشمن]] ما است و کسی به [[ولایت]] و [[دوستی]] ما نرسد جز به عمل و [[پاکدامنی]]"<ref>{{متن حدیث|مَنْ كَانَ لِلَّهِ مُطِيعاً فَهُوَ لَنَا وَلِيٌّ وَ مَنْ كَانَ لِلَّهِ عَاصِياً فَهُوَ لَنَا عَدُوٌّ وَ مَا تُنَالُ وَلَايَتُنَا إِلَّا بِالْعَمَلِ وَ الْوَرَعِ}}؛ الکافی، ج۲، ص۷۵.</ref><ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص۱۹۰- ۱۹۱.</ref>.